Paweł Brodowski

Paweł Brodowski

Paweł Brodowski w klubie jazzowym Akwarium w Warszawie (2019)
Data i miejsce urodzenia	22 września 1947 Wrocław
Instrumenty	kontrabas, gitara basowa
Gatunki	big-beat, jazz, rock, rhythm and blues
Zawód	muzyk, dziennikarz muzyczny
Aktywność	od 1963
Współpracownicy
m.in. Czesław Niemen
Zespoły
Chochoły, Czterech, Akwarele, Pesymiści
Odznaczenia

Paweł Brodowski (ur. 22 września 1947 we Wrocławiu^[1]) – polski muzyk grający na kontrabasie i gitarze basowej, dziennikarz muzyczny, od 1980 redaktor naczelny czasopisma „Jazz Forum”^[2] sprawujący tę funkcję przeszło 40 lat, z wykształcenia anglista^[1].

Syn Leona Brodowskiego (1918–2013) i Danuty z d. Grygiel (1921–2015)^[3]. W 1954 zamieszkał w Warszawie^[1]. Absolwent stołecznego VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana (1964)^[4][5] i Instytutu Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego^[1]. Specjalizował się w języku angielskim, początkowo jako student Wyższego Studium Języków Obcych UW^[6] (istniało ono w latach 1963–1971 jako poprzednik Instytutu Lingwistyki Stosowanej UW, utworzonego w 1972)^[7].

W latach 1963–1966 grał na kontrabasie, następnie na gitarze basowej w zespole Chochoły^[1][2]. W 1966 był gitarzystą basowym w grupie Czterech, a w 1967 gitarzystą basowym w pierwszym składzie zespołu Akwarele kierowanego przez Czesława Niemena, z którym w 1967 nagrał album Dziwny jest ten świat, nagrodzony Złotą Płytą^[2]. Współpracował również z grupą Pesymiści^[8].

W 1972 rozpoczął pracę w redakcji „Jazz Forum”, a w 1980 roku został jego redaktorem naczelnym^[2]. W 2022 obchodził pięćdziesięciolecie pracy w redakcji „Jazz Forum”^[1]. Redaktor serii Polish Jazz^[2] oraz, przez ponad 20 lat, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu^[1]. Jeden z jurorów festiwalu jazzu tradycyjnego Złota Tarka^[9], festiwalu Jazz nad Odrą^[10] i Międzynarodowego Jazzowego Konkursu Skrzypcowego im. Zbigniewa Seiferta^[11]. Prowadził w Polskim Radiu audycje jazzowe „Trzy kwadranse jazzu” (Program III) i „Puls jazzu” (Program II)^[1][12].

Ok. 1970 zawarł związek małżeński z Jolantą Magdaleną Lenart, z którą miał córkę Martynę (ur. 1973)^[3].

• 1980: Papaya – czyli skąd się biorą dziewczynki (komentarz, współpraca reżyserska)^[13]
• 1986: Od raga do rocka z Joe Berendtem (współpraca)^[13]

• Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005)^[14].
• Odznaka Honorowa Miasta Kalisza (2023)^[15][16]
• Międzynarodowy Obywatel Honorowy Nowego Orleanu^[1]

• 
  Paweł Brodowski i Jerzy Stępień, pasjonat jazzu i uczestnik ruchu jazzowego w Polsce.
• 
  Paweł Brodowski zapowiada występ zespołu Oregon w ramach Jazz Jamboree 2010.
• 
  Paweł Brodowski wręcza dyplom dla najlepszego klubu jazzowego wg plebiscytu czytelników Jazz Forum gospodarzowi klubu Markowi Karewiczowi i szefowi klubu, Krzysztofowi Boguszewskiemu - styczeń 2011.

• Paweł Brodowski: polski jazz jest skarbem narodowym (wywiad z Pawłem Brodowskim, onet.pl, 2016)
• Paweł Brodowski: Leopold Tyrmand był rzecznikiem jazzu i… rock’n’rolla (wywiad z Pawłem Brodowskim, dzieje.pl, 2020)