Paweł Wondraczek
 | |
| Imię i nazwisko urodzenia |
Pavel Vondráček |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 sierpnia 1897 |
| Data śmierci |
19 lutego 1978 |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość | |
.jpg){kind=small} | |
| Odznaczenia | |
 | |
Paweł Wondraczek vel Pavel Vondráček[1] (ur. 13 sierpnia 1897 w Zelowie, zm. 19 lutego 1978) – polski tkacz-chałupnik, bombardier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, narodowości czeskiej.
Życiorys
Urodził się 13 sierpnia 1897 w Zelowie, w ówczesnym powiecie łaskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Karola i Marii z Łacisławów, wywodzącej się z pierwszej emigracji Braci Czeskich, wyznania ewangelicko-reformowanego[2][a]. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował przy rodzicach jako tkacz ręczny[2].
2 czerwca 1919 został wcielony do Wojska Polskiego i przydzielony do 3 baterii 10 pułku artylerii polowej[2]. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami[2]. Wyróżnił się 4 lipca 1920 w bitwie nad Autą. Z pozycji w folwarku Ulino kierował jako celowniczy działem, pomimo ostrzeliwania działa ogniem rosyjskiej baterii[3]. Wycofał się ze wsi ostatni, ratując jeszcze rannego piechura od niechybnej niewoli[3]. Został odznaczony później za swój czyn Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari[3]. Wyróżnił się także 4 sierpnia 1920 w bitwie pod Ostrowią Mazowiecką[4].
Po zwolnieniu z wojska wrócił do Zelowa i kontynuował pracę we własnym warsztacie tkackim[2]. 6 marca 1935 został zatrudniony w służbie pocztowej w charakterze pracownika kontraktowego[2]. Po II wojnie światowej powrócił do Czechosłowacji. Żył w Svitavach, gdzie pracował w przemyśle włókienniczym. Zmarł 19 lutego 1978[1].
Był żonaty, miał syna Karola Jana (ur. 1927)[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2806[2] – 28 lutego 1921[5][6]
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 Paweł Wondraczek (1897–1978). Dom Kultury w Zelowie. [dostęp 2025-05-10].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Wondraczek Paweł. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.64-5547 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-05-10].
- 1 2 3 Leroch-Orlot 1929 ↓, s. 23.
- ↑ Leroch-Orlot 1929 ↓, s. 30.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 26 marca 1921, s. 536, jako Wondraczyk.
- ↑ Leroch-Orlot 1929 ↓, s. 42.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Rudolf Leroch-Orlot: Zarys historji wojennej 10-go Kaniowskiego pułku artylerii polowej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.