Pilnica (rejon stołpecki)
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2019) • liczba ludności |
|
Położenie na mapie obwodu mińskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. _location_map.png) | |
 53°47′21″N 26°36′20″E/53,789167 26,605556 | |
Pilnica (biał. Пільніца, Pilnica; ros. Пильница, Pilnica) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie stołpeckim, w sielsowiecie Naliboki.
Warunki naturalne
Wieś położona jest na obrzeżach Puszczy Nalibockiej, nad Usą.
Historia
W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Naliboki. Stanowiła wówczas siedzibę okręgu wiejskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie stołpeckim[a], w gminie Naliboki[2]. W 1921 miejscowość liczyła 286 mieszkańców, zamieszkałych w 42 budynkach, wyłącznie Polaków. 284 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 2 prawosławnego[2].
W czasie II wojny światowej 5 mieszkańców miejscowości dołączyło do Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej[3].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Ludzie związani z miejscowością
- Stefan Czerniawski (ur. w 1922 w Pilnicy) – żołnierz Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej, powstaniec warszawski[4]
Uwagi
- ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920), wołożyńskim (1920 - 1930) i stołpeckim (1930 - 1945)
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 4 października 2019 roku.
- 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.
- ↑ Partyzanci Zgrupowania Stołpecko – Nalibockiego AK. kresy24. [dostęp 2024-06-22]. (pol.).
- ↑ Stefan Czerniawski. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2024-06-22]. (pol.).
Bibliografia
- Pilnica (1), pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 143.
- Mapa WIG Iwieniec. [dostęp 2024-06-22]. (pol.).