Południe (czasopismo)
![]() Okładka „Południa”, zeszyt 1 (1921) | |
| Częstotliwość | |
|---|---|
| Państwo | |
| Adres |
|
| Wydawca | |
| Organ prasowy |
Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków |
| Tematyka |
sztuki piękne |
| Pierwszy numer |
1920 |
| Ostatni numer |
1925 |
| Redaktor naczelny | |
| Liczba stron |
74–112 |
Południe – polskie czasopismo poświęcone sztuce i krytyce artystycznej, wydawane w latach 1920–1925 w Wilnie[1].
Historia i profil
Pismo – kwartalnik – powstało wskutek decyzji Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków o powołaniu własnego organu prasowego. Było opatrzone podtytułem definiującym jego profil – początkowo „Pismo poświęcone sztuce i krytyce artystycznej”, a następnie „Pismo poświęcone sztukom plastycznym i krytyce artystycznej”. Wydawano je w Wilnie. Z czasem jednak powstał oddział w Warszawie. Kierowała nim Janina Orynżyna[1], która także publikowała w magazynie swoje teksty.
W okresie istnienia pisma w skład komitetu redakcyjnego wchodzili m.in. Jerzy Hoppen (kierownik artystyczny), Czesław Kowalski-Wierusz, Marian Lalewicz, Janina Orynżyna, Mieczysław Schulz (kierownik artystyczny), Ludomir Sleńdziński, Stojan Stefanowski, Władysław Tatarkiewicz, Stanisław Woźnicki (redaktor naczelny) i Stefania Zahorska[1].
W kwartalniku publikowali m.in. Henryk Cepnik, Stanisław Cywiński, Adam Dobrodzicki, Waldemar George, Wacław Husarski, Juliusz Kłos, Jan Alfred Lauterbach, Tadeusz Oryng, Jerzy Siennicki, Wacław Studnicki, Paweł Wędziagolski[2].
Przypisy
- 1 2 3 „Południe”, z. 4, 1922. bcul.lib.uni.lodz.pl. [dostęp 2024-05-04]. (pol.).
- ↑ „Południe”, z. 2, 1925. bcul.lib.uni.lodz.pl. [dostęp 2024-05-04]. (pol.).
Bibliografia
- „Południe”, z. 4, 1922, bcul.lib.uni.lodz.pl
- „Południe”, z. 2, 1925, bcul.lib.uni.lodz.pl
.jpg)