Podmiotowość polityczna

Podmiotowość polityczna – zdolność jednostek, grup, organizacji i instytucji do działania w roli podmiotu polityki, czyli świadomego podejmowania suwerennych oraz racjonalnych działań, mających na celu wywieranie wpływu na decyzje władzy politycznej. Według Mariusza Gulczyńskiego, podmiotowość polityczna to „zdolność jednostek i grup do podejmowania świadomych, racjonalnych, zorganizowanych działań nacelowanych na realizację ich interesów poprzez wywieranie wpływu na przebieg procesów społecznych. Koniecznymi warunkami upodmiotowienia jest świadomość wspólnoty swych interesów z innymi i skłonność do zorganizowanego, aktywnego zabiegania o ich realizację przez ośrodki władzy politycznej”.

Upodmiotowienie bądź uprzedmiotowienie polityczne ma dwa wymiary:

• formalny – zaklasyfikowanie jednostek i grup społecznych do kategorii uprawnionych do samodzielnej aktywności politycznej,
• realny – faktycznej samoświadomości, zorganizowania i aktywności politycznej jednostek i grup, nie tylko w ramach prawa, ale i poza prawem oraz przeciw stanowiącym to prawo instytucjom. Odpowiednio – realne uprzedmiotowienie to brak tych cech^[1].

• EugeniuszE. Zieliński EugeniuszE., Nauka o państwie i polityce, wyd. 3 popr. i poszerz, Warszawa: Dom Wydawniczy „Elipsa”, 2001, ISBN 83-7151-415-8, OCLC 749444064 . Brak numerów stron w książce