Stasiówka (polana)

Stasiówka
Ilustracja
Stasiówka i widok w zachodnim kierunku
Państwo

 Polska

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Beskid Wyspowy, Karpaty

Zagospodarowanie

nieużytki

Położenie na mapie gminy wiejskiej Mszana Dolna
Mapa konturowa gminy wiejskiej Mszana Dolna, po prawej znajduje się punkt z opisem „Stasiówka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Stasiówka”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Stasiówka”
Położenie na mapie powiatu limanowskiego
Mapa konturowa powiatu limanowskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Stasiówka”
Ziemia49°38′06″N 20°12′17″E/49,635000 20,204722

Stasiówka – polana w Beskidzie Wyspowym, znajdująca się przy czarnym szlaku turystycznym z Lubomierza na Przełęcz pod Kobylicą. Nazwę polany podaje mapa Geoportalu[1]. Na mapach turystycznych polana jest zaznaczana, w przewodnikach wzmiankowana, ale nie podawana jest jej nazwa[2][3]. Jest to duża polana o nieregularnym kształcie, położona w źródliskowej części Surmów Potoku, na wschodnich stokach Cyrkowej Góry oraz zachodnich stokach Kobylicy w masywie Jasienia[1].

Dawniej, gdy miejscowości na Podhalu były przeludnione, polana była intensywnie użytkowana rolniczo[4]. Obecnie już nie jest użytkowana rolniczo. Na polanie znajduje się jeden niszczejący szałas pasterski oraz pojedynczy dom letniskowy. Z polany widoki na Gorce[1].

Polana należy do wsi Lubomierz w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Mszana Dolna[1]. Plano-wane jest utworzenie na polanie Stasiówka użytku ekologicznego, chroniącego stanowisko rzadko występującego w Beskidzie Wyspowym krokusa[5].

Polana Stasiówka i widok na Cyrkową Górę

Szlaki turystyki pieszej

szlak turystyczny czarny Lubomierz – Stasiówka – Polana Folwarczna. 55 min ↓ 35 min[3].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [online] [dostęp 2021-12-13].
  2. ↑ Andrzej Matuszczyk, Beskid Wyspowy. Część zachodnia, Warszawa. Kraków: Wyd. PTTK „Kraj”, 1986, ISBN 83-7005-104-9.
  3. 1 2 Beskid Wyspowy 1: 50000. Mapa turystyczna, Kraków: Compass, 2006, ISBN 83-89165-86-4.
  4. ↑ Sebastian Flizak, Polany w Gorcach i Beskidzie Wyspowym, „Wierchy” (35), 1966.
  5. ↑ Projekty najważniejszych obiektów i obszarów godnych ochrony w Beskidzie Wyspowym i Gorcach [online] [dostęp 2011-08-08].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.