Polskie okręgi wyborcze

Polskie okręgi wyborcze – jednostki podziału terytorialnego Polski wyznaczone przez Ustawę z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. nr 21, poz. 113 z późn. zm.) w celu przeprowadzenia wyborów powszechnych do ciał przedstawicielskich: Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Parlamentu Europejskiego, rad gmin i powiatów oraz sejmików województw.

Każdy z okręgów wyborczych posiada określoną liczbę mandatów, mandat oznacza miejsce w organie przedstawicielskim, które może zajmować pojedyncza osoba wchodząca w jej skład. Liczba mandatów okręgów do Sejmu, Senatu i rad samorządowych ustalana jest przed wyborami powszechnymi na podstawie liczby ludności zamieszkującej obszar okręgu. Wybory do Senatu i rad gmin (z wyjątkiem miast na prawach powiatu) są przeprowadzane w okręgach jednomandatowych, zaś do Sejmu, Parlamentu Europejskiego, rad miast na prawach powiatu i powiatów oraz sejmików województw – w okręgach wielomandatowych.

Liczba mandatów przyporządkowanych poszczególnym okręgom w wyborach parlamentarnych i do rad samorządowych nie jest uzależniona od frekwencji wyborczej, zaś w przypadku wyborów do Parlamentu Europejskiego jest stała – dzielona na poszczególne okręgi wyborcze w czasie obliczania wyników wyborów proporcjonalnie do liczby głosów uzyskanych w wyborach przez listy kandydatów.

Instytucje jednoosobowe: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oraz wójtowie gmin, burmistrzowie i prezydenci miast nie są wybierani w okręgach wyborczych. Można przyjąć zwyczajowo, że okręgiem, w którym dokonuje się wyboru Prezydenta RP, jest obszar całej Rzeczypospolitej Polskiej, zaś w przypadku wójta, burmistrza lub prezydenta miasta jest to gmina lub miasto.

• 
  Okręgi wyborcze
  do Sejmu RP
• 
  Okręgi wyborcze
  do Senatu RP
• 
  Okręgi wyborcze
  do Parlamentu Europejskiego
• 
  Okręgi wyborcze
  do sejmików województw