Pomnik Jadwigi i Jagiełły w Krakowie

Pomnik Jadwigi i Jagiełły
Ilustracja
Pomnik Jadwigi i Jagiełły (2016)
Państwo

 Polska

Miejscowość

Kraków

Miejsce

Planty
ul. Basztowa

Typ obiektu

posąg

Projektant

Karol Knaus

Materiał

marmur karraryjski

Data budowy

1886

Data odsłonięcia

1 sierpnia 1886

Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa konturowa Starego Miasta w Krakowie, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Pomnik Jadwigi i Jagiełły”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Pomnik Jadwigi i Jagiełły”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Pomnik Jadwigi i Jagiełły”
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Pomnik Jadwigi i Jagiełły”
Ziemia50°03′57,4″N 19°56′18,6″E/50,065944 19,938500

Pomnik Jadwigi i Jagiełłypomnik upamiętniający 500-lecie unii polsko-litewskiej, znajdujący się w Krakowie w dzielnicy I w północnej części Plant przy ul. Basztowej.

Historia

Przedstawia królową Jadwigę i wielkiego księcia Jagiełłę. Pomnik stanowił dar rzeźbiarza Tomasza Oskara Sosnowskiego dla Muzeum Narodowego w Krakowie. Figury wyszły spod jego dłuta, natomiast architekturę monumentu zaprojektował Karol Knaus[1]. W pracy nad posągami rzeźbiarz wykorzystał model pomnika Mieszka I i Dobrawy, wzorowany na pomniku Mieszka oraz Bolesława Chrobrego ze Złotej Kaplicy katedry poznańskiej[a][2]. Ze względu na kompozycję bliską poznańskiemu monumentowi, jak i stroje wyrzeźbionych postaci, niekiedy przyjmuje się, że dzieło Sosnowskiego, które trafiło do Krakowa było pierwotnie pomnikiem Mieszka i Dobrawy[b], któremu artysta nadał nowe znaczenie, poprzez dodanie herbów Polski i Litwy[3]. Pomnik wykonano w Rzymie, gdzie Sosnowski żył i tworzył[1].

W Krakowie ustawiono go na Plantach, w obrębie obecnego Ogrodu przy Floriance[c], na niewielkim, sztucznym wzniesieniu[d], w pobliżu ulicy Sławkowskiej i wylotu ulicy Krowoderskiej[4]. Uroczyste odsłonięcie nastąpiło 1 sierpnia 1886 roku. Monument był odnawiany na przełomie lat 50. i 60. XX wieku, w 1986[5] oraz 2004 roku[6]. Siedem lat później ukradziono krzyż[e], umieszczony w dłoni posągu Jadwigi[7].

Opis

Pomnik przedstawia królową Jadwigę Andegaweńską i wielkiego księcia litewskiego Władysława Jagiełłę w chwili zaślubin. Obie figury wykonano z marmuru karraryjskiego. Pomiędzy nimi umieszczono mały postument, na którym oparto dwie tarcze, z herbami Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego[2]. Na podstawie rzeźby znajduje się inskrypcja: HEDVIGES REGINA POLONIAE JAGIELLO MAGNUS DUX LITHUANIE[8]. Całą grupę rzeźbiarską umieszczono na cokole z piaskowca, który zdobi tablica inskrypcyjna w kształcie krzyża, wykonana z czerwonego marmuru, zgodnie z projektem Knausa[2]. Na niej umieszczono napis: 1386 / NA PAMIĄTKĘ / 500 LETNIEJ ROCZNICY UNII / POLSKI z LITWĄ /1886[9]. Podmurówkę monumentu stanowią dzikie kamienie[2].

Tadeusz Dobrowolski zaliczył pomnik do sztuki neogotyckiej, jednocześnie nisko oceniając jego walory[10].

Zobacz też

Uwagi

  1. Podaje się także, że pomnik stanowi powiększoną replikę marmurowej grupy rzeźbiarskiej, którą artysta podarował do muzeum Towarzystwa Naukowego w Wilnie, Encyklopedia Krakowa 2000 ↓, s. 788.
  2. Adamczewski 2003 ↓, s. 406 podał, że pomnik miał pierwotnie trafić do Ogrodów Watykańskich, lecz z nieznanych przyczyn ten zamysł nie został zrealizowany. Rzeźbiarz podarował go krakowskiemu Muzeum Narodowemu, ale to władze miasta zdecydowały, by ustawić go na Plantach i przemianować na pomnik Jadwigi i Jagiełły.
  3. Obejmuje odcinek Plant między ulicami Sławkowską a św. Tomasza, nazwę biorąc od budynku dawnej Florianki, Torowska 2003 ↓, s. 110.
  4. Było pozostałością bastionu, który wchodził w skład umocnień Krakowa lub też usypano je specjalnie wcześniej z zamiarem ulokowania pomnika, Encyklopedia Krakowa 2000 ↓, s. 47; Krasnowolski 2018 ↓, s. 123. Jest najwyższym miejscem na krakowskich Plantach, Torowska 2003 ↓, s. 118.
  5. Wedle Rąpalski 2011 ↓, ¶ „To już trzeci...” przed 2011 rokiem pomnik dwukrotnie był pozbawiany tego elementu. Za pierwszym razem prawdopodobnie usunięto go z polecenia władz komunistycznych, a został przywrócony w 1986 roku. Po raz drugi krzyż zniknął w 1995 roku, przy kolejnej konserwacji został odtworzony.

Przypisy

Bibliografia

  • Jan Adamczewski: Mała encyklopedia Krakowa. Kraków: „Hurnex”, 2003, s. 405–409 (hasło Pomniki). ISBN 83-918802-0-6.
  • Tadeusz Dobrowolski: Sztuka Krakowa. Wyd. 2 roz. i pop. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1959.
  • Encyklopedia Krakowa. Red. prowadzący Antoni Henryk Stachowski. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 47 (hasło Bastiony), 788 (hasło Pomnik Jadwigi i Jagiełły). ISBN 83-01-13325-2.
  • Bogusław Krasnowolski: Krakowskie Planty. Zarys dziejów. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, 2018. ISBN 97883-242-3445-5.
  • Kronika Krakowa. oprac. całości zespół pod kierunkiem Mariana B. Michalika; art. przeglądowe, noty, kalendaria, aneksy i mapy oraz dobór il. i red. zespół pod kier. Jana M. Małeckiego, Andrzeja Kurza, Jerzego Wyrozumskiego. Warszawa: Wydawnictwo „Kronika”, 1996. ISBN 83-86079-07-X.
  • Pomnik upamiętniający unie Polski z Litwą – Kraków. pamietajskadjestes.pl. [dostęp 2022-12-17]. (pol.).
  • Planty: Ogród "Pałac Sztuki"raz jeszcze. Rado Kraków, 2014-02-25. [dostęp 2023-12-17]. (pol.).
  • Piotr Rąpalski: Kraków: świętej Jadwidze wyrwano krzyż. Kraków Nasze Miasto, 2011-02-28. [dostęp 2022-12-17]. (pol.).
  • Michał Rożek: Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa. Wyd. 2. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-10989-0.
  • Joanna Torowska: Planty krakowskie. Przewodnik dla nauczycieli. Kraków: Wydawnictwo MCDN, 2003. ISBN 83-88618-39-3.
  • Joanna Torowska: Planty Krakowskie i ich przestrzeń kulturowa. Kraków: Ośrodek Kultury im. Cypriana Kamila Norwida, 2012, seria: Parki Krakowa. ISBN 978-83-934916-0-5.
  • Zagadkowy Kraków. Red. Michał Niezabitowski. Kraków: Towarzystwo Pro Museo, Centrum Młodzieży im. dr. Henryka Jordana, 1998. ISBN 83-908148-6-2.

Linki zewnętrzne