Potapowicze (rejon lachowicki)

Potapowicze
Патапавічы
Потаповичи
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

lachowicki

Sielsowiet

Żerebkowicze

Populacja
 liczba ludności


143
(2019)

Kod pocztowy

225380

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Potapowicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Potapowicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Potapowicze”
Ziemia53°02′51″N 26°18′17″E/53,047500 26,304722

Potapowicze, Potopowicze (biał. Патапавічы, Patapawiczy; ros. Потаповичи, Potapowiczi) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie lachowickim, w sielsowiecie Żerebkowicze, przy drodze republikańskiej R103. Od zachodu graniczy z Lachowiczami.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie słuckim, w gminie Lachowicze.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickim[a], w gminie Lachowicze[1][b]. W 1921 miejscowość liczyła 500 mieszkańców, zamieszkałych w 91 budynkach, w tym 327 Białorusinów, 167 Polaków, 5 Żydów i 1 osobę innej narodowości[c]. 328 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 167 rzymskokatolickiego i 5 mojżeszowego[1]. Skorowidz ponadto wymienia także folwark Potopowicze, który był wówczas niezamieszkały[1].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. do 1919 w powiecie słuckim
  2. w Skorowidzu miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej wieś wymieniona jest pod nazwą Potopowicze
  3. Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Lachowicze było 30 Tatarów, 15 Litwinów, 13 Ukraińców i 5 Rosjan. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości

Przypisy

  1. 1 2 3 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia