Pręgowiórka

Pręgowiórka
Funisciurus
Trouessart, 1880[1]
Ilustracja
Pręgowiórka dżunglowa (F. isabella) na ilustracji autorstwa J. Smita z 1862 roku
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

wiewiórkokształtne

Rodzina

wiewiórkowate

Podrodzina

afrowiórki

Plemię

olejówki

Rodzaj

pręgowiórka

Typ nomenklatoryczny

Sciurus isabella J.E. Gray, 1862

Gatunki

10 gatunków – zobacz opis w tekście

Pręgowiórka[2] (Funisciurus) – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[3][4][5].

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 161,5–250,5 mm, długość ogona 135,4–230 mm; masa ciała 107,1–271,4 g[4][6].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1880 roku francuski zoolog Édouard Louis Trouessart w artykule zatytułowanym Rewizja rodzaju wiewiórka (Sciurus), opublikowanym w czasopiśmie „Le Naturaliste”[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pręgowiórka dżunglowa (F. isabella).

Etymologia

Funisciurus: łac. funis ‘lina’; rodzaj Sciurus Linnaeus, 1758 (wiewiórka)[7].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[8][6][3][2]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[2] Podgatunki[4][3][6] Rozmieszczenie geograficzne[4][3][6] Podstawowe wymiary[4][6][a] Status
IUCN[9]
Funisciurus pyrropus (F. Cuvier, 1833) pręgowiórka ognistostopa 9 podgatunków rozłącznie w 4 głównych obszarach w Afryce Zachodniej i Środkowej, od Gambii na wschód do Ugandy i Rwandy, na południe do Angoli; zakres wysokości: 0–1650 m n.p.m. DC: 19,1–19,3 cm
DO: 14,5–15,1 cm
MC: 225–240 g
 LC 
Funisciurus substriatus de Winton, 1899 pręgowiórka benińska gatunek monotypowy południowo-wschodnie Burkina Faso, skrajnie południowy Niger, Ghana, Togo i Benin; być może skrajnie zachodnia Nigeria DC: 16,1–16,5 cm
DO: około 15,5 cm
MC: około 186 g
 DD 
Funisciurus leucogenys (G.R. Waterhouse, 1842) pręgowiórka rdzawolica 3 podgatunki od południowo-wschodniej Ghany (na wschód od Kotliny Wolty) do południowo-zachodniej Środkowoafrykańskiej (górny bieg rzeki Sangha) i Gwinei Równikowej (wraz z wyspą Bioko) DC: 20–21 cm
DO: 14,7–14,9 cm
MC: 252–271 g
 LC 
Funisciurus anerythrus (O. Thomas, 1890) pręgowiórka samotna 4 podgatunki Afryka Zachodnia w Beninie i Nigerii, Afryka Środkowa od Kamerunu i południowego Czadu na wschód do Ugandy, na południe do Angoli (Kabinda) i większości Kotliny Konga DC: 17,2–17,7 cm
DO: 16,6–16,7 cm
MC: około 218 g
 LC 
Funisciurus isabella (J.E. Gray, 1862) pręgowiórka dżunglowa gatunek monotypowy zachodnio-środkowa Afryka od wyżyn zachodniego Kamerunu do zachodniej Republiki Środkowoafrykańskiej, na południe do środkowego Gabonu i zachodniego Konga (zapisy we wschodniej części); zakres wysokości: do 2100 m n.p.m. DC: 16,1–16,5 cm
DO: 14,9–16,1 cm
MC: około 107 g
 LC 
Funisciurus lemniscatus (Le Conte, 1857) pręgowiórka wstęgowa 2 podgatunki środkowy Kamerun, Gabon, zachodnie Kongo, skrajnie południowo-zachodnia Demokratyczna Republika Konga i północno-zachodnia Angola (Kabinda) DC: 16,8–17,1 cm
DO: 13,5–13,6 cm
MC: około 141 g
 LC 
Funisciurus congicus (Kuhl, 1820) pręgowiórka skalna gatunek monotypowy Demokratyczna Republika Konga (na południe od rzeki Kongo), zachodnia Angola i północno-zachodnia Namibia DC: 16–17,4 cm
DO: 16,1–16,2 cm
MC: około 111 g
 LC 
Funisciurus carruthersi O. Thomas, 1906 pręgowiórka górska 4 podgatunki góry Wielkiego Rowu Zachodniego (Demokratyczna Republika Konga, Uganda, Rwanda i Burundi); zakres wysokości: powyżej 1500 m n.p.m. DC: 21–22 cm
DO: 18,9–19 cm
MC: około 268 g
 LC 
Funisciurus duchaillui Sanborn, 1953 pręgowiórka gabońska gatunek monotypowy endemit Gambii: pomiędzy rzekami Ogowe a Ngounié DC: 18,5–21 cm
DO: 19–23 cm
MC: 195–205 g
 DD 
Funisciurus bayonii (du Bocage, 1890) pręgowiórka sawannowa gatunek monotypowy Afryka Środkowa, od południowej Demokratycznej Republiki Konga do północno-wschodniej Angoli DC: 18,4–25 cm
DO: 19,9–20 cm
MC: około 135 g
 DD 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski,  DD gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.

Uwagi

  1. DC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała

Przypisy

  1. 1 2 É.L. Trouessart. Revision du genre écureuil (Sciurus). „Le Naturaliste”. 2 (37), s. 293, 1880. (fr.).
  2. 1 2 3 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 204, 205. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.  ang.).
  3. 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 612. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 J. Koprowski, E. Goldstein, K. Bennett & C. Pereira: Family Sciuridae (Tree, Flying and Ground Squirrels, Chipmunks, Prairie Dogs and Marmots). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 830–834. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
  5. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Funisciurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-23].
  6. 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 392. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  7. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 286, 1904. (ang.).
  8. C.J. Burgin, J.S. Zijlstra, M.A. Becker, H. Handika, J.M. Alston, J. Widness, S. Liphardt, D.G. Huckaby & N.S. Upham: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.1) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-04-27]. (ang.).
  9. Taxonomy: Funisciurus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-04-27]. (ang.).