Prototyp 1300

Prototyp 1300 – samochód wyścigowy skonstruowany przez Stanisława Fiedora, uczestniczący w Wyścigowych Samochodowych Mistrzostwach Polski w roku 1984.

Pojazd został zaprojektowany i skonstruowany przez Stanisława Fiedora. Ten krakowianin był mechanikiem, właścicielem warsztatu oraz kierowcą rajdowym i wyścigowym. Na początku lat 80. postanowił zbudować samochód Prototyp 1300. Przód pojazdu pochodził od FSO 125p, podczas gdy tył przybrał nową formę. Samochód mógł pomieścić dwie osoby. Został wyposażony w silnik Łady o pojemności 1,3 litra i mocy 95 KM. Moc była przekazywana na koła tylne za pośrednictwem czterobiegowej przekładni. Mechanizm różnicowy i półosie pochodziły od Dacii^[1].

Przednie zawieszenie pojazdu pochodziło z FSO 125p, tzn. obejmowało podwójne wahacze poprzeczne, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe, stabilizator oraz drążki reakcyjne. Tylne zawieszenie składało się z czterech wahaczy i przyjęło formę podobną do stosowanego w samochodach Formuły Easter. Mechanizm kierowniczy wywodził się z Renault 8. Hamulce pochodziły z FSO 125p, natomiast tarcze hamulcowe z Renault 17^[1].

Samochód zadebiutował w 1984 roku podczas eliminacji w Toruniu, a jego kierowcą był Mieczysław Dymek. Dymek zakwalifikował się na jedenastym miejscu, ale nie ukończył wyścigu, odpadając już na pierwszym okrążeniu^[2]. Podczas kolejnej rundy w Kielcach Dymek ponownie zakwalifikował się na jedenastej pozycji. W wyścigu finiszował szósty, z okrążeniem straty do zwycięskiego Bogdana Wozowicza^[3]. Ogółem w klasyfikacji sezonu Dymek zdobył 39 punktów i został sklasyfikowany na 17 miejscu w klasie 5^[4].