Radosław Paczuski

Przed rozpoczęciem kariery w MMA wspominał, że będzie chciał sprawdzić się w tej dyscyplinie i często trenował swoje umiejętności walki w parterze. Zawodowy debiut w formule MMA, który odbył się na gali ACA 92 w dniu 16 lutego 2019 ogłosiła sama rosyjska organizacja, Absolute Championship Akhmat^[15]. Oczekiwano, że jego pierwszym rywalem zostanie Marcin Krakowiak^[16], jednak ze względu na konieczność zmiany kategorii wagowej zmierzył się z Jarosławem Lechem^[17]. Po wielu problemach w walce ostatecznie zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów^[18].

Jeszcze tego samego roku, w drugiej zawodowej walce na ACA 96 miał zmierzyć się z Piotrem Szczodrowskim^[19], ale ten podczas przygotowań doznał kontuzji i musiał wycofać się z walki. Nowym przeciwnikiem Paczuskiego został Damian Ostęp^[20]. W pierwszej rundzie przy wymianie ciosów popularny The Machine znokautował swojego rywala ciosem lewym podbródkowym^[21].

W listopadzie tego samego roku stoczył walkę na ACA 101 z debiutującym Danielem Płonką^[22], którego pokonał przez ciężki nokaut w 29 sekund od rozpoczęcia pojedynku^[23].

W 2022 roku związał się kontraktem z najlepszą polską federacją MMA – Konfrontacją Sztuk Walki (KSW)^[24]. 28 maja 2022 podczas gali KSW 70: Pudzian vs. Materla zmierzył się z byłym kick-bokserskim mistrzem organizacji Glory, Jasonem Wilnisem^[25]. Walka skończyła się w trzeciej rundzie przez TKO, po tym jak Holender doznał kontuzji palca^[26].

20 sierpnia na KSW 73: Sarara vs. Wrzosek pokonał przez nokaut (prawy podbródkowy) po niespełna dwóch minutach walki doświadczonego Anglika, Jasona Radcliffe'a^[27][28].

Na gali XTB KSW 78: Materla vs. Grove 2, która odbyła się 21 stycznia 2023 w Szczecinie zmierzył się ze zwycięzcą pierwszej edycji programu Tylko jeden, Tomaszem Romanowskim^[29]. Po trzech rundach niesamowitego boju przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów, z których jeden punktował walkę 29-28 dla Paczuskiego, dwaj pozostali jednak w takim samym stosunku dla Romanowskiego^[30]. Trzy dni po tej gali KSW dodatkowo nagrodziło obu zawodników bonusem za najlepszą walkę wieczoru^[31].

Kolejną zawodową walkę stoczył 3 czerwca 2023 na warszawskim Stadionie PGE Narodowym podczas gali XTB KSW 83: Colosseum 2^[32]. Jego rywalem był doświadczony Michał Materla^[33]. Po dobrym początku ostatecznie przegrał przez nokaut^[34]. Dwa dni później federacja KSW nagrodziła Materlę oraz Paczuskiego dodatkowym bonusem pieniężnym za najlepszą walkę wieczoru gali^[35].

Oczekiwano, że następna walkę stoczy 20 stycznia 2024 podczas gali XTB KSW 90 w hali COS Torwar^[36], jednak z powodu kontuzji złamanej ręki nie wystąpi na tym wydarzeniu^[37].

28 marca 2024 podczas programu Koloseum – Magazyn sportów walki Radosław Paczuski wraz z Tomaszem Romanowskim odebrał statuetkę Herakles w kategorii Walka Roku 2023^[38].

Po rocznej przerwie od ostatniej walki powrócił 20 lipca 2024 podczas gali XTB KSW 96 w łódzkiej Atlas Arenie. Jego rywalem został debiutujący w KSW, Kacper Karski^[39]. W trzeciej rundzie pokonał rywala przez TKO, rozbijając jego nogę niskimi kopnięciami^[40]. Pierwotnie Paczuski miał zawalczyć z Czechem, Dominikiem Humburgerem^[41], jednak ten wycofał się z walki z powodu problemów zdrowotnych w trakcie robienia wagi^[39].

Podczas trwającej gali KSW 97 w Tarnowie poinformowano, że Paczuski wejdzie do walki wieczoru kolejnej gali, w której zmierzy się z mistrzem francuskiej organizacji Hexagone MMA, Laïdem Zerhounim. Do polsko-francuskiej konfrontacji doszło 14 września 2024 podczas wydarzenia XTB KSW 98 w Lubinie^[42]. Już po minucie walki Paczuski znokautował rywala^[43]. Dwa dni później zawodnicy otrzymali od federacji bonus za walkę wieczoru^[44].

25 stycznia 2025 na gali XTB KSW 102 w Radomiu, zmierzył się z Brazylijczkiem, Kleberem Raimundo Silvą, schodzącym z kategorii półciężkiej^[45]. Paczuski przez trzy rundy okopywał nogę rywala i jednogłośnie na punkty wygrał walkę^[46].

Zawodowe:

• 2016: mistrz DSF Kickboxing Challenge w kat. 81 kg w formule K-1^[3]
• 2017: mistrz Fight Exclusive Night w kat. 85 kg w formule K-1^[2]

Amatorskie:

• 2013: Mistrzostwo Świata WAK-1F^[51]
• 2013: Zwycięstwo Grand Prix Russia Open^[52]
• 2015, 2016: Mistrz Polski w Kickboxingu (Low-Kick)^[53][54]
• 2015: Zwycięstwo w turnieju WAKO Bosnia&Hercegovina Open^[55]
• 2016: Puchar Świata WAKO Hungary^[56]
• 2016: Puchar Świata WAKO Rimini^[57]
• 2016: Wicemistrzostwo Europy WAKO^[58]
• 2016: Mistrzostwo Świata K-1^[1]

Amatorskie:

• 2013: Mistrzostwo Polskiej Ligi Thaiboxingu „Thai Battle”^[59]
• 2014: Wicemistrzostwo Europy Muay Thai IFMA^[60]
• 2015: Brązowy medal Pucharu Świata Muay Thai IFMA^[61]
• 2015: Mistrz Polski Muay Thai IFMA^[62][63]

• 2024: Herakles w kategorii Walka Roku 2023 (z Tomaszem Romanowskim)^[38]