Radzieckie okręty podwodne typu M

Okręty podwodne typu M

Kraj budowy	ZSRR
Użytkownicy	MW Bułgarii  Marynarka Wojenna Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej  Egipska Marynarka Wojenna  Marynarka Wojenna  Rumuńskie Siły Morskie  Marynarka Wojenna ZSRR
Wejście do służby	1933
Zbudowane okręty	111
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	(XV) Na powierzchni: 280 t W zanurzeniu: 350 t
Długość	49,5 m
Szerokość	4,4 m
Napęd	2 x silnik Diesla o łącznej mocy 1200 KM (882 kW), 2 x silnik elektryczny o łącznej mocy 436 KM (321 kW), 2 x śruby
Prędkość	Nawodna: 14,7 węzłów Podwodna: 7,8 węzłów
Załoga	31
Uzbrojenie	4 wyrzutnie torped kal. 533 1 działo plot kal. 45 mm 21-K

Okręty podwodne typu M – radzieckie małe okręty podwodne czterech serii VI, VI-bis, XII oraz XV, produkowane od lat 30. XX wieku. Łącznie zbudowano 111 okrętów tego typu. 6 okrętów serii XV znanej także jako projekt 96 w 1955 roku zostało przekazanych Polsce (Ślązak, Kaszub, Kurp, Krakowiak, Kujawiak i Mazur).

Podczas II wojny światowej zatonęły 33 okręty tego typu.

• VI – w latach 1932–1934 zbudowano 30 okrętów tej serii;
• VI-bis – w latach 1934–1936 zbudowano 19 okrętów tej serii;
• XII – w latach 1936–1941 zbudowano 45 okrętów tej serii;
• XV – pierwszy okręt serii M-XV, M-200 wcielono do służby we flocie radzieckiej w 1943 roku. W czasie II wojny światowej ukończono jeszcze 3 dalsze okręty tej serii, a po wojnie zbudowano ich aż 53 (ogółem zbudowano 57).

• 
  Serie VI
• 
  Serie VI-bis
• 
  Serie XII
• 
  Serie XV

• Historia i rysunki (ros.)