Rafał Kasprów
| Data urodzenia |
15 lutego 1974 |
|---|---|
| Alma Mater |
Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego |
| Stanowisko |
Prezes Zarządu |
| Pracodawca |
Orlen Synthos Green Energy |
Rafał Aleksander Kasprów (ur. 15 lutego 1974) – polski dziennikarz i przedsiębiorca, były dziennikarz śledczy, głównie „Życia” i „Rzeczpospolitej”; od 2022 roku Prezes Zarządu Orlen Synthos Green Energy.
Życiorys
Urodził się 15 lutego[1] 1974 roku. W 1998 roku ukończył studia na kierunku „politologia”[2] na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego[3], w 2002 roku – studia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (SGH). W 2004 roku[2] uzyskał dyplom MBA w ramach studiów CEMBA prowadzonych przez SGH we współpracy z Université du Québec à Montréal[3]. W 2021 roku[4] ukończył studia doktoranckie w zakresie sztucznej inteligencji w Polskiej Akademii Nauk bez uzyskania stopnia doktora[2].
Rafał Kasprów był stypendystą Thomson Reuters Foundation, Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych (dwukrotnie), German Marshall Fund of the United States, Howard Gilman Foundation i Freedom House[2].
Kariera dziennikarska
Od 1994 do 2000 roku Rafał Kasprów pracował jako dziennikarz[2], w tym również dziennikarz śledczy[3], pisząc o ekonomii i polityce[2]. W latach 1994–1997 pracował w Telewizji Polskiej. Od roku 1996 – również w redakcji gazety „Życie”, a w latach 1998–2000 w „Rzeczpospolitej”[3].
Rafał Kasprów jest znany przede wszystkim jako dziennikarz śledczy, m.in. autor, wraz z Jackiem Łęskim, cyklu artykułów „Wakacje z agentem”, opublikowanych na łamach dziennika Życie w sierpniu 1997 roku. Cykl ten opisywał domniemane kontakty Aleksandra Kwaśniewskiego (piastującego w momencie publikacji tekstu urząd Prezydenta RP) z agentem wywiadu rosyjskiego Władimirem Ałganowem[5].
Inne ważniejsze opublikowane teksty to:
- Prywatne państwo[6] – opisanie mechanizmu kapitalizmu politycznego w Polsce na przykładzie BIG Banku,
- Człowiek Stalowej Woli[7] – artykuł ujawniający udział Grzegorza Żemka, szefa FOZZ, w malwersacjach finansowych w PKO BP[8],
- Jawne dla wybranych[9] – jeden z pierwszych tekstów dotyczących nieprawidłowości w działalności Wojskowych Służb Informacyjnych,
- Z nędzy do pieniędzy (napisany wspólnie z Luizą Zalewską[10] – o zatajonym podziale akcji pomiędzy pracowników Agory.
Kariera w sektorze przedsiębiorstw
W latach 2000–2001[3] (według innego źródła – 2000–2002[2]) Rafał Kasprów był członkiem Rady Nadzorczej Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, a także konsultantem ds. gazu i ropy naftowej dla Ministerstwa Skarbu Państwa w ramach projektu Banku Światowego[3][2]. Od 2001 roku[3] przez niemal 20 lat[2] był współwłaścicielem i Partnerem Zarządzającym w firmie konsultingowej MDI Strategic Solutions[3], gdzie doradzał firmom z branży energetycznej, naftowej, telekomunikacyjnej i towarowej[2]. W latach 2008–2009 pracował jako doradca do spraw strategii Zarządu Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych PZU. W 2017 roku został doradcą do spraw strategii zarządzana zieloną energią w spółce Synthos. W 2019 roku objął stanowisko Prezesa Zarządu spółki Synthos Green Energy, zajmującej się dekarbonizacją przemysłu w Polsce[3]. Od 6 czerwca 2022 roku jest prezesem zarządu spółki Orlen Synthos Green Energy[1]. Jest również członkiem zarządów BWRX Europe (spółki joint venture SGE i GE Hitachi Nuclear Energy) i BWRX Ltd. w Wielkiej Brytanii[2].
Nagrody
- Nagroda Główna – Wolności Słowa w 6. Konkursie Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (SDP) w latach 1997–1998 – za profesjonalne dziennikarstwo śledcze w cyklu artykułów „W sieci Gawriłowa” dotyczących Banku Powierniczo-Gwarancyjnego Siergieja Gawriłowa, napisanym z Jackiem Łęskim i opublikowany w „Życiu” w okresie 11 lutego – 22 kwietnia 1997[11].
- Honorowe Wyróżnienie w kategorii Nagrody Głównej – Wolności Słowa w 7. Konkursie Nagrody SDP w 1999 roku – za artykuł „Sztuka negocjacji” napisany z Jackiem Łęskim i opublikowany w „Rzeczpospolitej” 6 lipca 1998[12].
- Honorowe Wyróżnienie w kategorii Nagrody Głównej – Wolności Słowa w 8. Konkursie Nagrody SDP w 2000 roku – za artykuł „Zaginiona autostrada” opublikowany w „Rzeczpospolitej” 24 lipca 1999[13].
Przypisy
- 1 2 Osoba w Krajowym Rejestrze Sądowym: Rafał Aleksander Kasprów. Krajowy Rejestr Sądowy. [dostęp 2025-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-01)].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 O nas. Zarząd. Rafał Kasprów. Orlen Synthos Green Energy. [dostęp 2025-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-11-08)].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Kto jest kim w gospodarce: Rafał Kasprów. wnp.pl. [dostęp 2025-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-01)].
- ↑ Prelegenci. Rafał Kasprów. Baltic Nuclear Energy Forum. [dostęp 2025-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-20)].
- ↑ https://reportaz.polskieradio.pl/artykul/1835056,%E2%80%9EWakacje-z-agentem%E2%80%9D-20-lat-po-publikacji
- ↑ „Życie” 30.04.1997.
- ↑ „Rzeczpospolita” 16.11.1999.
- ↑ 22 listopada 2006 zapadł wyrok w tej sprawie, ujawnionej w „Rzeczpospolitej” 7 lat wcześniej.
- ↑ „Rzeczpospolita”, 14.11.1998.
- ↑ „Rzeczpospolita” 08.05.1999.
- ↑ Laureaci 6. Konkursu Nagrody SDP 1997-1998. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. [dostęp 2025-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-24)].
- ↑ Laureaci 7. Konkursu Nagrody SDP 1999. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. [dostęp 2025-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-24)].
- ↑ Laureaci 8. Konkursu Nagrody SDP 2000. Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. [dostęp 2025-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-02-22)].
Linki zewnętrzne
- Archiwum tekstów R. Kasprów oraz tekstów jego wzmiankujących. kasprow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-30)].