Ratusz w Staszowie
![]() Ratusz w Staszowie, elewacja wschodnia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Adres |
Rynek 1 |
| Typ budynku | |
| Kondygnacje |
1 |
| Ważniejsze przebudowy | |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele |
biblioteka miejska, restauracja |
Położenie na mapie Staszowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu staszowskiego ![]() | |
Położenie na mapie gminy Staszów ![]() | |
Ratusz w Staszowie – staszowski ratusz, zwany kramnicami, został wybudowany w 1738 r. przez księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiego, ówczesnego właściciela miasta. Do II wojny światowej budynek spełniał tylko funkcje usługowo-handlowe[1]. Obecnie mieści się w nim biblioteka miejska i restauracja.
Ratusz znajduje się pośrodku rynku, w centrum starego miasta o układzie szachownicowym. Wybudowany został w stylu klasycystycznym. Jest murowany, parterowy i przykryty wysokim czterospadowym dachem. Budynek jest symetryczny, postawiony na planie prostokąta i usytuowany na osi północ-południe. Część środkową wschodniej i zachodniej elewacji zdobią arkadowe podcienia[2].
W 1861 r. dodano przybudówkę i obniżono wieżę ratusza znajdującą się pośrodku dachu. W latach 80. XX w. przeprowadzono remont budynku, którego połowę przeznaczono na punkt gastronomiczny. Od tamtej pory działa w nim restauracja "Pod zegarem". W 1986 r. na wieży ratusza zamontowany został nowy zegar[1]. W drugiej połowie budynku zlokalizowano bibliotekę publiczną, która działała tam do 2019 r. Hol biblioteki, biegnący środkiem ratusza, wykorzystywany jest jako galeria sztuki Staszowskiego Domu Kultury.
Ratusz w Staszowie, elewacja zachodnia
Ratusz w 1937
Przypisy
Bibliografia
- Maciej Andrzej Zarębski: Staszów wczoraj i dziś. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1999, seria: Biblioteka Staszowska, zeszyt 109. ISBN 83-87215-95-3.
- Jerzy Wójcik: Ważniejsze zabytki architektoniczne Staszowa i okolic. W: Almanach Staszowski. T. I. Staszów: Staszowskie Towarzystwo Kulturalne, 1982, s. 74-86.





_location_map.png)