Renata Zwoźniakowa
| Imię i nazwisko |
Renata Prawdzic-Rudzka Zwoźniakowa |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Narodowość |
Polska |
| Język |
polski |
| Ważne dzieła | |
|
"Liście laurowe i bobkowe" | |
Renata Prawdzic-Rudzka Zwoźniakowa (ur. 8 grudnia 1932 w Łodzi[1], zm. 6 stycznia 1997) – polska pisarka i krytyk teatralny, przedstawicielka małego realizmu. Żona polskiego historyka i dziennikarza Zdzisława Zwoźniaka.
Absolwentka KUL[1]. Jako eseistka i krytyk teatralny była wzorem postawy moralnej intelektualisty w czasach PRL, a w jej domu skupiały się w czasie stanu wojennego niezależne środowiska twórcze. Jej twórczość zebrano w tomie "Liście laurowe i bobkowe"[2][3].
Zmarła 6 stycznia 1997 roku na raka gardła, po dziewięciu miesiącach walki o życie[4].
Nagrody
W 1996 roku otrzymała nagrodę Zarządu Regionu „Solidarności” za „książkę roku”, a katowicki Oddział SDP przyznał jej nagrodę specjalną za wybitne humanistyczne walory jej publikacji i ideowo-moralną postawę[4].
Upamiętnienie
- Jedna z ulic w Katowicach została nazwana jej imieniem.
Przypisy
- 1 2 Lesław M. Bartelski, Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: leksykon, Wydawn. Nauk. PWN, 1995, ISBN 978-83-01-11593-7 [dostęp 2024-06-04] (pol.).
- ↑ Renata Zwoźniakowa (1930 - 1997), katowice.wyborcza.pl
- ↑ Renata Zwoźniakowa (1930 - 1997), Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Katowice
- 1 2 Renata Prawdzic-Rudzka Zwoźniakowa, archiwum.wyborcza.pl
Literatura
- Renata Zwoźniakowa, Liście laurowe i bobkowe, wyd. EGO Stowarzyszenie Pisarzy Polskich 1996.