Rogownica pospolita
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
rogownica pospolita | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Cerastium holosteoides Fr. Novit. Fl. Svec. 4: 52 (1817)[3] | |||
| Synonimy | |||
| |||
Rogownica pospolita (Cerastium holosteoides Fr. em. Hyl.) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Jest pospolity na terenie całej Polski.
Morfologia
.jpg)

- Pokrój
- Drobna roślina o cienkich pędach. W nasadzie pędów kwitnących zawsze występują pędy płonne.
- Łodyga
- Podnosząca się lub wzniesiona, krótko owłosiona, o wysokości (długości) 10–40 cm.
- Liście
- Ulistnienie naprzeciwległe, liście bezogonkowe, łopatkowate lub podłużnie jajowate. Dolne podsadki zwykle nieobłonione.
- Kwiaty
- Drobne, zebrane w wierzchotkę dwuramienną. Płatki korony bez rzęsek, o długości 4–6 mm, białe, rozcięte do 1/3 długości.
- Owoc
- Zwieszona torebka o długości 8–12 mm zawierająca brodawkowate nasiona o rozmiarze 0,6–0,8 mm
Biologia i ekologia
Roślina dwuletnia lub bylina, chamefit. Siedlisko: pastwiska, łąki, przydroża, polany, ugory. Preferuje gleby żyzne, gliniaste i wilgotne. W uprawach rolnych jest chwastem[4]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Molinio-Arrhenatheretea[5]. Kwitnie od maja do listopada.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-12] (ang.).
- ↑ Cerastium holosteoides Fr., [w:] Plants of the World Online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2023-12-18].
- ↑ Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 90.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
_(8147623000)_-_B.jpg)