Roman Kliczuk
| Pełne imię i nazwisko |
Roman Wasylowycz Kliczuk |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 października 1972 |
| Mer Czerniowiec | |
| Okres |
od 30 listopada 2020 |
| Poprzednik |
Wasyl Prodan (p.o.) |
Roman Wasylowycz Kliczuk (ukr. Роман Васильович Клічук, ur. 31 października 1972 w Czerniowcach) – ukraiński polityk i przedsiębiorca, mer Czerniowiec od 30 listopada 2020 roku.
Życiorys
Urodził się 31 października 1972 roku w Czerniowcach w rodzinie lekarzy. Ukończył Bukowiński Państwowy Uniwersytet Medyczny i studiował w Kijowsko-Mohylańskiej Szkole Biznesu przy Uniwersytecie Narodowym „Akademia Kijowsko-Mohylańska”. Do 1997 roku pracował jako lekarz, następnie zajął się działalnością gospodarczą[1].
W 1998 roku stanął na czele założonego wraz ze wspólnikami przedsiębiorstwa Roma, specjalizującego się w hurtowej sprzedaży alkoholi i artykułów spożywczych w obwodzie czerniowieckim i sąsiednich obwodach. W 2020 roku 24 Kanał określił Romana Kliczuka „wódczanym królem Czerniowiec”[2]. W 2024 roku Roma była największym płatnikiem podatków w Czerniowcach spośród przedsiębiorstw prywatnych[3], pomimo tego Kliczuk był wielokrotnie oskarżany o unikanie płacenia podatków[4].
Kliczuk jest także założycielem sieci sklepów spożywczych Tajstra Group[5], właścicielem sieci restauracji, pubów i pizzerii, zrzeszonych w spółce Hojra Group[6] oraz współwłaścicielem przedsiębiorstwa Brusnyćka Macesta zajmującego się działalnością gastronomiczną i hotelarską[7].
Od 2020 roku jest członkiem Rady Nadzorczej Czerniowieckiego Uniwersytetu Narodowego im. Jurija Fedkowycza. Kliczuk jest współzałożycielem organizacji społecznych „Inspirujące Miasto”, „Klub Przedsiębiorców Bukowiny” i „Wolna Kolumna”[8].
Kariera polityczna
W latach 2006–2010 był deputowanym rady obwodu czerniowieckiego V kadencji z ramienia partii Batkiwszczyna i członkiem komisji budżetowej. W latach 2016–2018 był członkiem komitetu wykonawczego Rady Miasta Czerniowce[1].
W 2018 roku wstąpił do partii Samopomoc, z której ramienia ubiegał się o mandat posła do Rady Najwyższej Ukrainy w wyborach w 2019 roku[1].
29 listopada 2020 roku Kliczuk wygrał wybory na mera Czerniowiec z ramienia lokalnej partii Jedyna Alternatywa[9]. Kliczuk otrzymał 59,5% głosów, a jego kontrkandydat Witalij Mychajłyszyn uzyskał 40,5% głosów[1].
Na początku rosyjskiej inwazji na Ukrainę rozpoczętej 24 lutego 2022 roku Kliczuk organizował wsparcie humanitarne z zagranicy, w tym z Polski, które przeznaczone było dla ukraińskich miejscowości, w których sytuacja była najcięższa[10][11]. Ponadto spółki miejskie w Czerniowcach oraz przedsiębiorstwa należące do mera angażują się we wspieranie Sił Zbrojnych Ukrainy, w tym jednostek frontowych[12][13].
Krytyka
Ukraińskie media zarzuciły Kliczukowi unikania płacenia podatków i nielegalną sprzedaż alkoholu[14]. Ukraińscy dziennikarze śledczy odkryli, że firmy kontrolowane przez Kliczuka unikały płacenia podatków zaniżając wielkość dochodów w przedsiębiorstwach, a funkcjonariusze organów ścigania potwierdzili tę informację[2][4][15][16]. Początkowo Kliczuk pozwał dziennikarzy za te publikacje, ale w grudniu 2020 roku, po objęciu urzędu mera Czerniowiec, zwrócił się do sądu z prośbą o niebranie złożonych przez niego pozwów pod uwagę[17].
Rodzina
Roman Kliczuk ma żonę i trójkę synów[14]. Jest krewnym byłego ministra sprawiedliwości Pawła Petrenki. W 2015 roku Bożena Petrenko, siostrzenica Petrenki od strony matki i siostrzenica Kliczuka od strony ojca, była podejrzana o nielegalny zakup dwóch mieszkań i samochodu o wartości 7 milionów hrywien. Matka Bożeny oświadczyła, że otrzymała pieniądze od Kliczuka, choć on sam zaprzeczył tej informacji. Zeznał, że pomagał siostrzenicy jedynie finansowo, pokrywając koszty jej studiów i podróży[14].
Przypisy
- 1 2 3 4 Клічук Роман Васильович. Czesno. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- 1 2 Ołeh Tereszczenko: Горілчаний король Чернівців: що відомо про нового мера Романа Клічука. 24 Kanał, 2020-11-18. [dostęp 2025-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-01)]. (ukr.).
- ↑ Olha Maksymiuk: У міській раді склали рейтинг найбільших платників податків у Чернівцях. shpalta.media, 2024-02-14. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- 1 2 Легенда про одного із найбільших платників податків у Чернівцях Клічука виявилася мильною бульбашкою. tva.ua, 2020-10-14. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Oksana Draczkowska: Це приниження для людини – коли її заносять у приміщення. „Dzerkało Tyżnia”, 2017-04-21. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Petro Czernyszow: «Це була міська революція». Бізнесмен Роман Клічук став мером Чернівців. Навіщо йому це потрібно і що у нього виходить. „Forbes”, 2020-10-18. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Клічук Роман. elitukraine.com. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Jana Wojewidko: У мери Чернівців “Єдина Альтернатива” висуває Романа Клічука: що про нього відомо. Suspilne, 2020-09-03. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Chrystyna Hawryluk: Міським головою Чернівців обрали підприємця Романа Клічука: офіційні результати. Suspilne, 2020-11-30. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Marcin Gliński: Mer ukraińskiego miasta prosi o pomoc mieszkańców powiatu sokólskiego. Polskie Radio Białystok, 2022-03-17. [dostęp 2025-02-03].
- ↑ Martyna Jurkowska: Sokółczanie odpowiedzieli na apel mera ukraińskiego miasta o pomoc. Samochód pełen darów odjechał spod szkoły. sokolka.naszemiasto.pl, 2022-04-05. [dostęp 2025-02-03].
- ↑ «Чернівцігаз» та фірма «Рома» передали військовим на передову екскаватор та евакуатор. acc.cv.ua, 2023-02-07. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Мер Чернівців повіз на фронт допомогу військовим. bukinfo.com.ua, 2023-10-03. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- 1 2 3 Клічук Роман Васильович. lb.ua. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Клічук став мільйонером, не сплачуючи податки, – Вишинський. promin.cv.ua, 2020-10-22. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ Клічук визнав, що його фірми застосовують схеми для ухилення від сплати податків. promin.cv.ua, 2022-01-24. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).
- ↑ „Готовий простягнути руку всім, у кого такі ж пріоритети”: мер Чернівців відмовився від судового позову проти каналу „ТВА” через сюжет про несплату податків. buknews.com.ua, 2020-12-24. [dostęp 2025-02-03]. (ukr.).