Roman Maksymowicz

Roman Maksymowicz (Maxymowicz)
Nawrot
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

28 lutego 1893
Lwów, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

4 sierpnia 1915
Krasienin, Imperium Rosyjskie

Przebieg służby
Lata służby

od 1914

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

5 Pułk Piechoty

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa †

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości z Mieczami

Roman Maksymowicz (ur. 28 lutego 1893 we Lwowie, zm. 4 sierpnia 1915[1]) – podporucznik[2] Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Jakuba i Ludwiki z Raczyńskich. Młodszy brat Włodzimierza Rokity-Maksymowicza (1891–1938)[3]. Wychowany w duchu patriotycznym, w tradycjach powstań narodowych. Jego dziadek brał udział w powstaniach 1848 i 1863 roku.

Roman Maksymowicz studiował w Akademii Handlowej w Krakowie. Od 1912 roku należał do Polskich Drużyn Strzeleckich. Uzyskał stopień kadeta. Uczestniczył w dowodzonym przez Franciszka Pększyc-Grudzińskiego kursie instruktorskim w Nowym Sączu (15 lipca – 2 sierpnia 1914). Po wybuchu wojny udał się w rejon koncentracji i został przydzielony do III baonu dowodzonego od 13 sierpnia przez Edwarda Rydza-Śmigłego. W październiku 1914 przeniesiony do dowodzonej przez brata 3 kompanii IV batalionu dowodzącego przez Tadeusza Wyrwę-Furgalskiego. Został tam mianowany szefem kompanii.

Roman Maksymowicz uczestniczył we wszystkich walkach I Brygady[1]. Po bitwie pod Konarami 3 czerwca 1915 roku awansowany na podporucznika piechoty otrzymał dowództwo plutonu w 3 kompanii. Przed bitwą pod Jastkowem znalazł się w 5 pułku piechoty. Razem z pułkiem uczestniczył w tej bitwie. Po wycofaniu się Rosjan brał udział w walkach pościgowych. 4 sierpnia 1915 roku w czasie ataku na Majdan Krasieniński[1], został rażony prosto w serce. Pochowano go najpierw przy przydrożnym krzyżu w Jastkowie. Wkrótce został przeniesiony na Cmentarz Legionistów Polskich w Jastkowie. Pośmiertnie odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy[4] i mianowany na stopień porucznika piechoty.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. ↑ Oficera Legionów, później dowódcy 18 Pułku Piechoty, od 1927 do 1937 dowódcy 4 Dywizji Piechoty. Od stycznia 1930 generała dywizji.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 20 – wskazany jako Nawrot-Maksymowicz Raczyński Roman.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 20 – wskazany jako Nawrot-Maksymowicz (Raczyński) Roman.
  6. ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 5-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (29 (308)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 16 lipca 1922, s. 18 [dostęp 2025-05-27], Cytat: ppor. L. P. ś. p. Maksymowicz-Raczyński Nawrot Roman (pol.).

Bibliografia

  • Śp. Roman Nawrot Maksymowicz "Panteon Polski" 1 (1924) nr 4.
  • Kazimierz Bąbiński Zarys historii wojennej 5 Pułku Piechoty Legionów Warszawa 1929.
  • Jan Konefał: Legiony Polskie w Lubelskiem : 1914–1918. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL, 1999. ISBN 83-228-0676-0.
  • Wiktor Krzysztof Cygan: Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich.. Warszawa: Warszawska Oficyna Wydawnicza "Gryf", 1992. ISBN 83-85209-08-5.
  • Michał. Klimecki: Legiony Polskie. Warszawa: Bellona, 1991. ISBN 83-11-07863-7.
  • Maksymowicz-Raczyński Roman. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 37 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-05-27].
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-05-27].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.