Rosomak – L „ZSSW-30”
![]() | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
kołowa 8×8 |
| Załoga |
3 + 8[1] |
| Historia | |
| Prototypy |
2022 |
| Egzemplarze |
1 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
Silnik Diesla z turbosprężarką, czterosuwowy, 6-cylindrowy rzędowy silnik wysokoprężny z turbodoładowaniem i chłodnicą międzystopniową Scania DC 13 079A o mocy 550 KM (405 KW)[1] |
| Transmisja | |
| Poj. zb. paliwa |
brak danych |
| Pancerz |
warstwowy |
| Długość |
8400 mm[2] |
| Szerokość |
3220 mm |
| Prześwit |
0,43 m |
| Masa |
25,5 ton[1] |
| Osiągi | |
| Prędkość |
100 km/h |
| Zasięg pojazdu |
ok. 700 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) |
1,5 m |
| Rowy (szer.) |
2,1 m |
| Ściany (wys.) |
0,50 m |
| Kąt podjazdu |
60% |
| Przechył boczny |
35% |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| Wieża ZSSW-30 | |
| Użytkownicy | |
Rosomak – L „ZSSW-30” ‒ prototyp polskiego, kołowego bojowego wozu piechoty[a][1] wyprodukowanego przez konsorcjum: lider Huta Stalowa Wola i Rosomak S.A. Zaprojektowany do zwalczania celów opancerzonych, obiektów i umocnień oraz wsparcia ogniowego pododdziałów. Systemy optoelektroniczne umożliwiają pracę w dzień i w nocy, w trudnych warunkach atmosferycznych i klimatycznych. Uzbrojeniem głównym jest armata automatyczna 30 mm, pozwalająca prowadzić ogień w trybach ciągłym i pojedynczym z wykorzystaniem różnych typów amunicji, w tym programowalnej. Uzbrojenie dodatkowe stanowi sprzężony z armatą uniwersalny karabin maszynowy UKM-2000C 7,62 mm oraz podwójna wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych Spike-LR[3].
Historia
Pierwszych pięć Rosomaków z wieżą ZSSW-30 zostało zbudowanych na podstawowej bojowej wersji KTO Rosomak i przekazanych wojsku w grudniu 2023. Weszły na wyposażenie 1 batalionu strzelców podhalańskich z Rzeszowa, wchodzącego w skład 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. Wozy w tej wersji utraciły zdolność pływania w związku z większą masą wieży[1].

Nowy wóz został skonstruowany na podwoziu Rosomaka – L (Long), powstałego w zakładzie Rosomak S.A., w ramach programu MLU – Life Upgrade, przystosowanym do integracji z wieżą ZSSW-30 i zapewniającym możliwość pokonywania przeszkód wodnych pływaniem. Do głównych różnic w porównaniu z wersją bazową należą: wydłużenie pojazdu o 40 cm i zwiększenie dopuszczalnej masy całkowitej do pływania z 22,5 do 25,5 ton, przy wzroście masy własnej pojazdu tylko o 300 kg. Wydłużenie kadłuba pojazdu zwiększyło jego kubaturę co skutkuje wzrostem objętości przedziału desantowego o 1 m³ i pozwala na zwiększenie liczby przewożonych żołnierzy z sześciu do ośmiu. Zastosowano nowy układ napędowy z silnikiem Scania DC13 079A o mocy 405 kW/550 KM[2] (z możliwością zwiększenia do 450 kW/612 KM) i automatyczną skrzynię przekładniową ZF 7HP 902 PLUS, oraz powiększono zbiorniki paliwa pozwalające na wydłużenie zasięgu operacyjnego[4][1].
W nowej konstrukcji poprawiono ergonomię i bezpieczeństwo poprzez m.in. modyfikację systemu oświetlenia, układu ogrzewania i klimatyzacji oraz hydraulicznie opuszczanej rampy w tylnej ścianie zamiast dwuskrzydłowych drzwi[5][2].
Zastosowanie nowego zewnętrznego pancerza kompozytowego zwiększyło wzrost odporności balistycznej do poziomu 4 A wg STANAG 4569 w zakresie 360º[1]. Prototyp przeszedł w 2024 badania w Wojskowym Instytucie Techniki Pancernej i Samochodowej, obejmujące m.in. testy odporności na detonacje min z wynikiem pozytywnym[1].
Podpisana w dniu 17 grudnia 2024 umowa pomiędzy Agencją Uzbrojenia a konsorcjum złożonym z Huty Stalowa Wola S.A. oraz Rosomak S.A. zakłada dostawę w latach 2027–2028 partii 80 zestawów zmodernizowanych kołowych wozów bojowych Rosomak – L z wieżami ZSSW-30[6][7][1].
Uwagi
- ↑ Wg terminologii stosowanej przez dostawcę i resort obrony narodowej – kołowy transporter opancerzony – stoi to jednak w sprzeczności z klasyfikacją kluczowych typów uzbrojenia wprowadzoną przez Traktat o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie/Conventional Armed Forces in Europe, CFE, z 19 listopada 1990 r. z późniejszymi zmianami, która wyraźnie określa różnice między kołowymi transporterami opancerzonymi i bojowymi wozami piechoty, te ostatnie to wszystkie wozy bojowe do transportu żołnierzy, niezależnie od trakcji, uzbrojone w armaty szybkostrzelne o kalibrze 20 mm lub większym do której należy Rosomak-L z system wieżowym ZSSW-30.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Andrzej Kiński, Nowe Rosomaki-L z wieżami ZSSW-30 dla Sił Zbrojnych RP [online], Wydawnictwo militarne ZBIAM, 17 grudnia 2024 [dostęp 2025-03-28].
- 1 2 3 Mateusz Multarzyński, "Rosomak Long nie jest finalnym stadium, KTO ma potencjał rozwojowy" [online], defence24.pl, 10 lutego 2023 [dostęp 2025-03-28].
- ↑ Jakub Borowski, Więcej Rosomaków z wieżą ZSSW-30. Jutro umowa [online], defence24.pl, 16 grudnia 2024 [dostęp 2025-03-28].
- ↑ Rosomaki-L dla Wojska Polskiego [online], altair.com.pl [dostęp 2025-03-28] (ang.).
- ↑ KTO ROSOMAK-L z ZSSW-30 dla Wojska Polskiego [online], Huta Stalowa Wola S.A., 27 marca 2025 [dostęp 2025-03-28].
- ↑ Trzecia umowa na ZSSW-30 [online], polska-zbrojna.pl [dostęp 2025-03-28] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-17].
- ↑ ROSOMAK-L z ZSSW-30 dla Wojska Polskiego [online], rosomaksa.pl, 17 grudnia 2024 [dostęp 2025-03-28].
