Ruiny pałacu Opalińskich w Radlinie
 nr rej. 196/Wlkp/A z 12.03.1930[1] | |
 Ruiny pałacu w Radlinie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Inwestor | |
| Rozpoczęcie budowy |
ok. 1570 |
| Ukończenie budowy |
1592 |
| Zniszczono |
XIX w. |
| Pierwszy właściciel | |
| Kolejni właściciele |
Sapiehowie, Kalkreuthowie, Władysław Radoliński |
Położenie na mapie gminy Jarocin _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu jarocińskiego  | |
 52°01′38,3736″N 17°30′35,0424″E/52,027326 17,509734 | |
Ruiny pałacu Opalińskich w Radlinie – pozostałości po pałacu, wzniesionym w latach około 1570–1592 we wsi Radlin przez Andrzeja Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego.
Do rezydencji wybudowanej w dziedzicznych dobrach Opalińskich przylegał ogród oraz kaplica. Okres świetności rezydencja przeżywała w końcowych latach XVI oraz w wieku XVII. Po śmierci Andrzeja Opalińskiego w roku 1593 jej właścicielami byli kolejno jego syn Piotr, krajczy koronny, wnuk Piotr, wojewoda kaliski oraz prawnuk - również Piotr. W roku 1700 właścicielką pałacu została Ludwika Opalińska. Po jej ślubie z Janem Kazimierzem Sapiehą na prawie sto lat pałac stał się własnością Sapiehów. W okresie tym rozpoczął się upadek pałacu, pogłębiony rozpoczętą w roku 1730 i nigdy nieukończoną przebudową. W roku 1791 Kazimierz Nestor Sapieha sprzedał pałac niemieckiej rodzinie Kalkreuthów.
W roku 1840 pałac nabył Władysław Radoliński, właściciel Jarocina. Rozebrał on pałac, z którego do czasów obecnych pozostały tylko nieliczne fragmenty murów.
Na terenie ogrodu pałacowego obecnie mieści się cmentarz.
Przypisy
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 stycznia 2025.