Rynienka podnosowa

Rynienka podnosowa młodej kobiety

Rynienka podnosowa (łac. philtrum) – w anatomii człowieka krótkie i płytkie zagłębienie biegnące w linii środkowej twarzy, od przegrody nosa do wargi górnej, ograniczone od dołu guzkiem wargi górnej (tuberculum labii superioris)[1][2].

Embriologia

Rynienka podnosowa powstaje w miejscu połączenia wyrostków gałeczkowatych obu (prawego i lewego) wyrostków nosowych przyśrodkowych[3].

Schemat ludzkiego zarodka około 30–31 dnia życia płodowego, zaznaczono między innymi wyrostek nosowy przyśrodkowy (medial nasal process)

Patologia

Nieprawidłowe połączenie struktur twarzoczaszki w embriogenezie, między innymi wspomnianych wyrostków nosowych pośrodkowych, może doprowadzić do rozszczepu wargi górnej obejmującego też rynienkę podnosową. Długa rynienka podnosowa jest cechą dysmorficzną, występującą w części przypadków zespołu KBG, zespołu Cornelii de Lange i zespołu Williamsa-Beurena; szerokie philtrum występuje w zespole Aarskoga, wygładzenie rynienki podnosowej może być cechą alkoholowego zespołu płodowego i zespołu Freemana-Sheldona, jej skrócenie występuje u niektórych pacjentów z zespołem cri du chat, zespołem Cohena, zespołem Smith-Magenis albo zespołem ustno-twarzowo-palcowym (OFDS).

Rola w kulturze

Starożytni Grecy uważali to miejsce za jedno z najbardziej czułych miejsc ludzkiego ciała, stąd jego nazwa, pochodząca od czasownika φίλειν phílein oznaczającego "całować, kochać"[4]. W tradycji żydowskiej pojawia się mistyczna opowieść, że: Anioł dotyka dziecko w łonie matki pod nosem, co powoduje zapomnienie całej wiedzy duchowej, jaką dusza otrzymała przed narodzinami.To ludowe wyobrażenie jest często cytowane w tradycji żydowskiej (szczególnie w literaturze chasydzkiej).

Przypisy

  1. ↑ Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 29–30.
  2. ↑ Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 3, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 284, ISBN 978-83-66548-16-9.
  3. ↑ Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 20–21.
  4. ↑ Philtrum. eMedicine Dictionary. [dostęp 2007-09-22].

Bibliografia

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom II. Trzewa, wyd. X, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-4501-7.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.