Sławomir Stanisław Czarnecki

Sławomir Stanisław Czarnecki
Data i miejsce urodzenia

23 lipca 1949
Jelenia Góra

Pochodzenie

polskie

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Złoty za Długoletnią Służbę Medal Komisji Edukacji Narodowej Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Strona internetowa

Sławomir Stanisław Czarnecki (ur. 23 lipca 1949 w Jeleniej Górze) – polski kompozytor i pedagog.

Przebieg działalności zawodowej

Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia w Częstochowie, w klasie fortepianu Aliny Jędrzczak (1923–1979). W latach 1969–1974 odbył studia kompozytorskie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna im. F. Chopina) w Warszawie, pod kierunkiem Piotra Perkowskiego i Romualda Twardowskiego. W latach 1980–1981 jako stypendysta Rządu Francuskiego uzupełniał studia u Oliviera Messiaena w Paryżu.

Po studiach podjął pracę nauczyciela przedmiotów teoretycznych w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Józefa Elsnera w Warszawie, gdzie obecnie wykłada kompozycję. W latach 1989–1992 pełnił funkcję wicedyrektora szkoły[1]. W 1996 był współinicjatorem Uczniowskiego Forum Muzycznego, festiwalu organizowanego na terenie Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych Nr 1 w Warszawie, podczas którego prezentowane są utwory młodych kompozytorów, zazwyczaj uczniów lub absolwentów szkoły. W 2006 uzyskał tytuł doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej kompozycja i teoria muzyki na Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki, Rytmiki i Edukacji Artystycznej Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi[1]. Od 2006 pracuje w Instytucie Edukacji Muzycznej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, obecnie na stanowisku profesora nadzwyczajnego[2].

Jest laureatem szeregu konkursów kompozytorskich. Do uzyskanych przez niego nagród należą m.in.[3]:

  • 1973 – I nagroda na konkursie kompozytorskim twórczości pedagogicznej we Wrocławiu za Koncert fortepianowy dla młodzieży nr 1
  • 1975 – II nagroda na Konkursie Kompozytorskim IX Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku za Concertino per pianoforte e orchestra
  • 1976 – I nagroda na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Gradito na orkiestrę
  • 1980 – Nagroda miasta Darmstadt na konkursie Chopin-Gesellschaft za Symphonie concertante na fortepian i orkiestrę
  • 1980 – wyróżnienie na XIX Concorso Internazionale di Composizione „Premio Cittá di Trieste” za Concerto pesante per tuba e orchestra
  • 1982 – I nagroda na Konkursie Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich za utwór Intrada, Elegia i Postludium na organy
  • 1985 – I nagroda na Konkursie Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich za Pieśni Orfeusza na kontratenor, flet, obój i harfa
  • 1986 – Nagroda im. Valentino Bucchiego w Rzymie za 5 utworów na fortepian dla dzieci Leśne wędrówki
  • 1992 – III nagroda na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Muzykę z Zawratu na kontrabas i fortepian
  • 1997 – I nagroda na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Hombark – Concerto per violino e archi
  • 1997 – Nagroda miasta Gdańska na konkursie kompozytorskim zorganizowanym z okazji 1000-lecia Gdańska za poemat symfoniczny na chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną Hymnus Gedanensis

Jego dorobek kompozytorski obejmuje kompozycje solowe, kameralne, orkiestrowe, wokalne i wokalno-instrumentalne, muzykę teatralną, radiową i filmową. W swojej muzyce odwołuje się często do folkloru podhalańskiego, a także do tematyki religijnej.

Jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Związku Kompozytorów Polskich oraz Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego (gdzie pełni funkcję wiceprezesa). Od 2011 jest prezesem Oddziału Warszawskiego ZKP[1].

W 2019 uhonorowany został Nagrodą Edukacyjną Związku Kompozytorów Polskich, a w 2020 nagrodą FENIKS za twórczość sakralną[4] oraz nagrodą specjalną ZAiKS-u[2].

Odznaczenia

Ważniejsze kompozycje

Orkiestrowe

  • Symfonietta op. 5 per orchestra (1973)
  • Koncert fortepianowy dla młodzieży nr 1 op. 6 (1973)
  • Koncert fortepianowy dla młodzieży nr 2 op. 7 (1974)
  • Preludium op. 8 na orkiestrę (1975)
  • Concertino per pianoforte e orchestra op. 9 (1975)
  • Gradito op. 12 per orchestra (1976)
  • Concerto pesante op. 14 per tuba e orchestra (1978)
  • Symphonie concertante op. 16 per pianoforte e orchestra (1979)
  • Concerto per contrabasso e archi op. 30 (1991)
  • Hombark – Concerto per violino e archi op. 35 (1995)
  • Wałaski op. 38 charakterystyczny poemat choreograficzny na orkiestrę smyczkową (1997)
  • Concerto na 2 skrzypiec i orkiestrę smyczkową (2000)
  • Concerto „Liliowe” na 2 skrzypiec i orkiestrę smyczkową (2002)
  • Concerto Lendinum na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (2004)

Kameralne

  • Canzona da chiesa op. 1 [wersja I] per violino e organo (1968)
  • Canzona da chiesa op. 1a [wersja II] per violino e pianoforte a 4 (1968–75)
  • Preludium i nokturn op. 2 na flet i fortepian (1969)
  • Trio na fortepian, skrzypce i wiolonczelę op. 13 (1977)
  • Kwartet smyczkowy nr 1 op. 17 (1980)
  • Sonata pastorale per flauto e pianoforte (1980)
  • Sonata żałobna op. 20 na skrzypce i fortepian (1982)
  • Trio smyczkowe op. 21 (1983)
  • Kwintet saksofonowy op. 26 * (1987)
  • Capriccio op. 27 per due violoncelli (1988)
  • Trio basso op. 28 per viola, violoncello e contrabasso (1988)
  • Muzyka z Zawratu op. 31 na kontrabas i fortepian (1991)
  • Kwartet smyczkowy nr 2 „Spiski” op. 37 (1997)

Solowe

  • Dwie toccaty op. 4 na fortepian (1971–73)
  • Sonata per clavicembalo op. 15 (1979)
  • Intrada, Elegia i Postludium op. 19 na organy (1982)
  • Leśne wędrówki op. 25 – 5 utworów na fortepian dla dzieci (1985)
  • Three Visions op. 29 per organo (1988–90)
  • Via Crucis op. 33 per organo (1993)
  • Siedem małych etiud na fortepian op. 34 (1994)
  • Interludia Sabałowe na obój (1998)
  • Toccatina na fortepian na 4 ręce (2000)
  • Sonatina tatrzańska na fortepian (2001)

Wokalno-instrumentalne

Pieśni na głos i fortepian (lub organy)

  • Źródło bijące op. 11 [wersja I] pieśni na sopran i 11 instrumentów do słów Haliny Poświatowskiej (1975)
  • A ten piesek Bryś na głos i fortepian (1975)
  • Jesienią na głos i fortepian (1975)
  • Liski na głos i fortepian (1975)
  • Na wiosnę na głos i fortepian (1975)
  • Dwie Wisełki na głos i fortepian (1975)
  • Śnieg padał na głos i fortepian (1975)
  • Grudniowa ballada na głos i fortepian (1975)
  • Wieczór wigilijny na głos i fortepian (1975)
  • Ryby śpiewają na głos i fortepian (1975)
  • Piosenki dla dzieci op. 10 na głos i fortepian (1974–86)
  • Białe pola, białe lasy na głos i fortepian (1978)
  • Rozmawiały drzewa w sadzie na głos i fortepian (1978)
  • Zielony listek na głos i fortepian (1978)
  • Przebiśnieg na głos i fortepian (1979)
  • O czym śpiewać na głos i fortepian (1980)
  • Jedzie zima, biała pani na głos i fortepian (1980)
  • Chodzi brodzi jesień na głos i fortepian (1980)
  • Białe obłoczki na głos i fortepian (1980)
  • Maszerują sny na głos i fortepian (1980)
  • Biegnie kreda po tablicy na głos i fortepian (1985)
  • Jeszcze wczoraj miś pluszowy na głos i fortepian (1986)
  • Źródło bijące op. 11a [wersja II] pieśni na sopran i fortepian do słów Haliny Poświatowskiej (1989)
  • Pieśni eucharystyczne op. 32 na głos z organami (1992)
  • Chlebie nasz anielski na głos z organami (1992)
  • We żłóbeczku kolęda na głos z organami (1992)

Utwory na różne składy wokalno-instrumentalne

  • Cantata Igor Strawiński in memoriam op. 3 na chór mieszany i orkiestrę (1971)
  • Lamentationes op. 22 na chór kameralny i 10 instrumentów smyczkowych (Jerzy Popiełuszko in memoriam) (1984)
  • Cantata Laudate Dominum op. 23 per soprano solo, basso solo, coro e orchestra (1985)
  • Pieśni Orfeusza op. 24 na kontratenor, flet, obój i harfę (1985)
  • Hymnus Gedanensis op. 36 poemat symfoniczny na chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną (1986–97)
  • Magnificat per soprano solo, coro e orchestra (1994)
  • Msza Jasnogórska na sopran, bas-baryton, chór mieszany i orkiestrę (2000)
  • Kantata Jubileuszowa „Niech leci pieśń” na chór i orkiestrę do słów Or-Ot'a (2001)

Wybrana bibliografia

  • Mieczysława Hanuszewska, Bogusław Schaeffer, Almanach polskich kompozytorów współczesnych, wydanie III, PWM, Kraków 1982, s. 32–33.
  • Iwona Lindstedt, Czarnecki Sławomir (hasło), [w:] Encyklopedia Muzyczna PWM, część biograficzna, red. E. Dziębowska, suplement – cd, PWM, Kraków 2001, s. 58.
  • Katarzyna Sokołowska, Mistrz i jego uczniowie, „Twoja Muza” 2004 nr 2, s. 58–59.
  • Mariusz Stowpiec, Alicja Gronau, Jan Kazem-Bek, Nowe pokolenie kompozytorów polskich. Almanach, Pomorze, Bydgoszcz 1988, s. 30–33.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Sławomir Czrarnecki, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2025-03-24].
  2. 1 2 Sławomir Czarnecki [online], zaiks.org.pl [dostęp 2025-03-24].
  3. 1 2 Czarnecki Sławomir [online], Polskie Centrum Informacji Muzycznej [dostęp 2025-03-24].
  4. 1 2 3 Sławomir Czarnecki – Warszawskie Spotkania Muzyczne [online] [dostęp 2025-03-24].
  5. Nagrody dla nauczycieli ze szkół artystycznych [online], mkidn.gov.pl, październik 2009.

Linki zewnętrzne