Salvatore Sorrentino
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Biskup Pozzuoli | |
| Okres sprawowania |
od 1974 do 1993 |
| Biskup pomocniczy Pozzuoli | |
| Okres sprawowania |
od 1960 do 1974 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
3 lutego 1940 |
| Nominacja biskupia |
16 czerwca 1960 |
| Sakra biskupia |
1 sierpnia 1960 |
| Data konsekracji |
1 sierpnia 1960 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||
| Współkonsekratorzy |
Vittorio Longo | ||||
| |||||
Salvatore Sorrentino (ur. 9 czerwca 1917 w Torre del Greco, zm. 20 czerwca 2006), włoski duchowny katolicki, biskup.
Święcenia kapłańskie przyjął 3 lutego 1940, uzupełniał następnie studia z filozofii i teologii na Wydziale Teologicznym w Neapolu. Pracował w Neapolu jako wikariusz w jednej z parafii, potem w kurii arcybiskupiej. Współpracował z arcybiskupem Neapolu, kardynałem Alfonso Castaldo. W czerwcu 1960 papież Jan XXIII mianował go biskupem pomocniczym Pozzuoli, ze stolicą tytularną Gerasa. Sakrę biskupią ks. Sorrentino otrzymał 1 sierpnia 1960.
Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II. Po śmierci kardynała Castaldo w marcu 1966 został wybrany na wikariusza kapitulnego diecezji Pozzuano, a następnie mianowany przez papieża Pawła VI administratorem apostolskim tej diecezji. W lutym 1974 został podniesiony do godności biskupa ordynariusza Pozzuano. W pracach Konferencji Episkopatu Kampanii kierował komisją ds. duszpasterstwa emigrantów i osób podróżujących. Po osiągnięciu wieku emerytalnego przeszedł w stan spoczynku w maju 1993.