Sanktuarium Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej w Babimoście
 nr rej. 47 (KOK-I-18/54) z 10.06.54 | |||||||||
| kościół parafialny sanktuarium maryjne | |||||||||
.jpg) Kościół św. Wawrzyńca w Babimoście – widok od strony rynku | |||||||||
| Państwo | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||
| Wyznanie | |||||||||
| Kościół | |||||||||
| Parafia | |||||||||
| Wezwanie | |||||||||
| Wspomnienie liturgiczne | |||||||||
| Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||
| Cudowne wizerunki |
obraz Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej | ||||||||
| |||||||||
Położenie na mapie Babimostu  | |||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||
Położenie na mapie województwa lubuskiego  | |||||||||
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego  | |||||||||
Położenie na mapie gminy Babimost _location_map.png) | |||||||||
 52°09′45,64″N 15°49′30,74″E/52,162678 15,825206 | |||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Sanktuarium Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej w Babimoście – katolicka świątynia w Babimoście (województwo lubuskie), należąca do parafii pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Świątynia jest jednym z jedenastu sanktuariów należących do diecezji zielonogórsko–gorzowskiej[1].
Historia
.jpg)
Pierwszy drewniany kościół wzniesiono w Babimoście w XII lub XIII wieku. Początkowo nosił wezwanie św. Piotra, po czym pamiątką są klucze w babimojskim herbie. Następne wezwanie czciło św. Katarzynę. Kościół ten spłonął w 1728, ale został odbudowany w latach 1730–1740 w stylu późnobarokowym, jako świątynia pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Pożar w 1832 zniszczył barokowe wieże, które zrekonstruowano w 1888 w formach nawiązujących do klasycyzmu.
21 listopada 2020 dekretem biskupa Tadeusza Lityńskiego kościół św. Wawrzyńca został ustanowiony sanktuarium Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej[2].
Wyposażenie
W kościele znajduje się poliptyk przedstawiający sceny z życia i męki Jezusa oraz świętych, oparte na zbiorze podań Legenda Aurea. Ołtarz wyrzeźbił Mistrz ołtarza z Gościszowic w 1499. Chór nie został zniszczony przez pożar z 1728. W bocznym ołtarzu umieszczono obraz Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej, prawdopodobnie namalowany w XV wieku. Modlitwom za wstawiennictwem Matki Bożej Gospodyni Babimojskiej przypisuje się uratowanie miasta przed epidemią cholery w 1710 r. Jej kult odegrał też szczególną rolę w zachowaniu polskości w okresie kulturkampfu[3].
Organistówka
Częścią zabytkowego zespołu kościelnego jest organistówka, stojąca na północ od świątyni. Zbudowana została prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII wieku. Jest to budynek parterowy, konstrukcji szkieletowej, wypełnionej cegłą, nakryty dachem naczółkowym z oknami powiekowymi. Początkowo w budynku mieszkał organista, a od 1974 rezydują w nim siostry Felicjanki.
Osoby związane z parafią babimojską
- Józef Andrzej Załuski – proboszcz babimojski, magnat, mecenas kultury polskiej, historyk, bibliograf i edytor, współzałożyciel Biblioteki Załuskich w Warszawie,
- Jan Daniel Janocki – proboszcz babimojski od 1745, bibliograf i prefekt Biblioteki Załuskich.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Sanktuaria – Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej [online], diecezjazg.pl [dostęp 2018-06-11] (pol.).
- ↑ Nowe sanktuarium w Babimoście [online], Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej [dostęp 2020-11-23] (pol.).
- ↑ Polska będzie miała nowe sanktuarium [online], Misyjne.pl, 20 listopada 2020 [dostęp 2020-11-23] (pol.).
Bibliografia
- Tablica z historią parafii zlokalizowana przy kościele św. Wawrzyńca w Babimoście
- Rejestr zabytków województwa lubuskiego