Schronisko w Skale Jaś i Małgosia
| Plan jaskini | |
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Położenie | |
| Właściciel |
prywatny |
| Długość |
5 m |
| Deniwelacja |
0 |
| Wysokość otworów |
250 m n.p.m. |
| Wysokość otworów nad dnem doliny |
7 m |
| Ekspozycja otworów |
ku ENE, NW |
| Kod |
J.Cz.I-01.01 |
Położenie na mapie Częstochowy ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
| Strona internetowa | |
Schronisko w Skale Jaś i Małgosia, Schronisko w I Bramie Mirowskiej, Schronisko w Bramie Mirowskiej – jaskinia typu schronisko w skale Jaś i Małgosia. Znajduje się w należącym do Częstochowy osiedlu Mirów, na prawym brzegu rzeki Warta[1], tuż za tapicerskim zakładem produkcyjnym[2]. Pod względem geograficznym jest to Równina Janowska na Wyżynie Częstochowskiej[3]. Skały Jaś i Małgosia wraz ze znajdującą się naprzeciwko, na lewym brzegu Warty Balikową Skałą tworzą Bramę Mirowską, stąd dawne nazwy tej jaskini[1].
Opis obiektu
Dwa główne otwory schroniska znajdują się u wschodniej (dokładniej ENE) i północno-zachodniej podstawy skały, ale schronisko ma jeszcze dwa niewielkie prześwity. Największy, wschodni otwór ma szerokość 2,5 m i wysokość 0,5 m. Otwór północno-zachodni ma szerokość 1,3 m, wysokość 0,5 m i znajduje się na wysokości 3 m nad podstawą skały[1].
Schronisko powstało w późnojurajskich wapieniach na dwóch krzyżujących się pęknięciach, jedno z nich było pionowe, drugie poziome. Za otworami jest niewielka salka o wymiarach 3 × 4 m, ale niska – o wysokości 0,7 m. Schronisko ma skorodowane ściany z licznymi wymyciami i wnękami, bez nacieków. Tylko przy wschodnim otworze jest nieco próchnicznego namuliska, poza tym spąg jest kamienisty. Schronisko jest suche i w całości widne. Roślin brak, zwierząt nie zaobserwowano[1].
Historia poznania
Schronisko znane było od dawna. J. Premik w 1934 r. pisał: „Dolina rzeki na tym odcinku ma charakter rzeki przełomowej. Płynie ona tutaj wartko wśród nagich i poszarpanych skał wapiennych, które rozpadają się w fantastyczne kształty, kominy i iglice. Tu i ówdzie na przepaścistym jasnym brzegu wapiennym widnieją czarne plamy tajemniczych grot”[4]. Schronisko wzmiankowali M. Szelerewicz i A. Górny w 1986 r.[5] Jego plan opracował. J. Zygmunt w 2013 r.[1]
Skała Jaś i Małgosia
Wschodni otwór schroniska
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Jerzy Zygmunt, Schronisko w Skale Jaś i Małgosia, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2022-08-27].
- ↑ Grzegorz Rettinger, Jura Północna. Przewodnik wspinaczkowy, Kraków: wspinanie.pl, 2017, ISBN 978-83-947825-0-4.
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ J.Premik, Budowa i dzieje geologiczne okolic Częstochowy. Ziemia Częstochowska, t. 1, Wyd. Tow. Popierania Kultury Regionalnej w Częstochowie, 1934.
- ↑ M. Szelerewicz, A. Górny, Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK Kraj, 1986.



