Schronisko w Starym Łomiku

Schronisko w Starym Łomiku
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Położenie

Pomorskie Skały, Olkusz

Właściciel

prywatny

Długość

7,1 m

Deniwelacja

3,3

Wysokość otworów

ok. 405 m n.p.m.

Ekspozycja otworów

ku południowemu zachodowi

Kod

J.Olk.II-02.03

Położenie na mapie gminy Olkusz
Mapa konturowa gminy Olkusz, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Schronisko w Starym Łomiku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko w Starym Łomiku”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Schronisko w Starym Łomiku”
Położenie na mapie powiatu olkuskiego
Mapa konturowa powiatu olkuskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Schronisko w Starym Łomiku”
Ziemia50°18′26″N 19°33′05″E/50,307278 19,551389
Strona internetowa

Schronisko w Starym Łomiku – schronisko w grupie Pomorskich Skał[1] po północno-zachodniej stronie Olkusza w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim. Znajduje się po wschodniej stronie ulicy Długiej w należącym do Olkusza osiedlu Pomorzany[2], na Wyżynie Olkuskiej będącej częścią Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej[3].

Schronisko znajduje się przy pozostałościach nieczynnego kamieniołomu u podstawy bezimiennej, najniższej i najdalej na zachód wysuniętej skałki Pomorskich Skał. Ma otwór o ekspozycji południowo-zachodniej, przykryty niewielkim okapem. Za otworem ciasny i stromo opadający korytarzyk. Na jego dnie bardzo ciasna, prostopadła do korytarzyka szczelina sięgająca na głębokość 1,9 m. W odległości około 1,5 m od dna krzyżuje się ona z inną, również bardzo ciasną szczeliną[1].

Schronisko powstało w płytowych wapieniach z jury późnej. Ma pochodzenie tektoniczne, utworzyło się na ciosowej szczelinie wskutek odspojenia skalnych bloków między ławicami wapienia. Skała zbudowana jest z warstw wapienia ławicowego i skalistego – warstwy te widoczne są w skarpie kamieniołomu. W stropie odstają spore głazy mogące odpaść. Rozproszone światło słoneczne dociera na głębokość około 2 m. Schronisko nie ma własnego mikroklimatu ani nacieków jaskiniowych[1].

Historia eksploracji i dokumentacji

Na skarpie ze schroniskiem wydobywano dawniej dla celów gospodarczych niewielkie ilości skalistego wapienia. Schronisko nie było wzmiankowane w literaturze. Na zlecenie Zarządu Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych woj. katowickiego w listopadzie 1988 r. zmierzyli go i opisali A. Polonius i J. Sławiński. Plan opracował A. Polonius[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Adam Polonius, Schronisko w Starym Łomiku, [w:] Jaskinie Polski [online], Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [dostęp 2019-07-11].
  2. ↑ Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [online] [dostęp 2019-07-12].
  3. ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: PWN, 1998, ISBN 83-01-12479-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.