Semseyit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb9Sb8S21[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
nierówny[1] |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[2] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
(dwuosiowy)[3] |
| Inne |
anizotropia: silna[2] pleochroizm: słaby[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.HC.10d[2] |
Semseyit – minerał klasy siarczków.
Jego nazwa została nadana na cześć węgierskiego arystokraty Andora von Semsey, byłego kolekcjonera minerałów (1833-1923)[2].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym. Występuje w skupieniach książkowych, rozetkowych, kulistych agregatów, promienistych[3] lub jako zbite, wrosłe masy[1]. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym[2]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są srebro, miedź i żelazo[2].
Występowanie
Występuje w hydrotermalnych utworach[3] bogatych ołów i antymon[1]. Towarzyszą mu piryt, sfaleryt, jordanit, tetraedryt, arsenopiryt, galena, syderyt, chalkopiryt, antymonit, bournonit, boulangeryt, kalcyt i kwarc[2][1][3].
Miejsce Występowania
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 118, ISBN 978-83-7073-816-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Semseyite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-26] (ang.).
- 1 2 3 4 5 John W. Anthony i inni red., Semseyite, [w:] Handbook of Mineralogy, 2001–2005, Mineralogical Society of America [dostęp 2025-05-26] (ang.).
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.