Serau białogrzywy

Serau białogrzywy
	Capricornis sumatraensis
	(Bechstein, 1799)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	parzystokopytne
Rodzina	wołowate
Podrodzina	koziorożce
Rodzaj	serau
Gatunek	serau białogrzywy
Synonimy
	Naemorhedus sumatraensis (Bechstein, 1799); Capricornis sumatraensis sumatraensis (Bechstein, 1799);
	Naemorhedus sumatraensis (Bechstein, 1799); Capricornis sumatraensis sumatraensis (Bechstein, 1799);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; narażony na wyginięcie
	Zasięg występowania

Serau białogrzywy^[3] (Capricornis sumatraensis) – ssak z rodziny wołowatych.

Wygląd

Długość ciała 120–180 cm, wysokość w kłębie 100 cm, masa 50–120 kg. Szorstka, gęsta, dość długa, brunatnoczarna sierść. U obu płci występują krótkie rogi wygięte lekko ku tyłowi.

Występowanie

Indonezja i Malezja. Sprowadzony także do USA.

Tryb życia

Samce żyją zazwyczaj samotnie, zaś samice i młode często tworzą niewielkie grupy. Zamieszkuje ciepłe i wilgotne zbocza gór i tereny wyżynne porośnięte lasami lub zaroślami.

Rozmnażanie

Samice osiągają dojrzałość płciową w wieku około dwa i pół roku (około pół roku wcześniej niż samce). Okres godowy przypada na październik - listopad. Ciąża u samicy trwa około 7 miesięcy, po czym wydaje na świat 1–2, rzadko 3 młode, które karmi przez okres niecałych 6 miesięcy.

Pożywienie

Zazwyczaj żeruje o zmroku i o świcie. Żywi się liśćmi, pędami i trawą.

Systematyka

Wcześniej klasyfikowany w rodzaju Naemorhedus lub jako podgatunek Capricornis sumatraensis sumatraensis (Bechstein, 1799).

Status

Zaliczony do kategorii VU (narażony na wyginięcie w klasyfikacji IUCN^[2].

Przypisy

1 2 3 Capricornis sumatraensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 Capricornis sumatraensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

[itis-1] 1 2 3 Capricornis sumatraensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[iucn-2] 1 2 Capricornis sumatraensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[miiz-3] Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.

[1]

[2]

[3]