Slavia Ruda Śląska (piłka nożna)
![]() | |||
| Pełna nazwa |
Klub Sportowy Slavia Ruda Śląska | ||
|---|---|---|---|
| Przydomek |
"Rudziole" | ||
| Barwy |
| ||
| Data założenia |
1919[1] | ||
| Liga | |||
| Liczba zawodników |
27 seniorów | ||
| Państwo | |||
| Województwo | |||
| Siedziba |
Ruda Śląska | ||
| Adres |
ul. Ernesta Pohla 1 | ||
| Stadion |
Stadion K. S. Slavia Ruda Śląska | ||
| Prezes |
Jacek Dudka | ||
| Trener |
Marcin Rejmanowski | ||
| |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Slavia Ruda Śląska – klub piłki nożnej z Rudy Śląskiej, powstały w 1919 roku.
Informacje ogólne
- Pełna nazwa: Klub Sportowy Slavia Ruda Śląska
- Rok założenia: 1919
- Barwy: biało-niebieskie
- Sekcje:
- -piłka nożna;
- -tenis ziemny;
- -podnoszenie ciężarów;
- -kolarstwo;
- Stadion: przy ul. Ernesta Pohla
- pojemność - 8000 (500 siedzących)
- oświetlenie - brak
- wymiary - 100 m x 58 m
- Boisko treningowe ze sztuczną nawierzchnią: przy ul. Ernesta Pohla
- oświetlenie - tak
- wymiary - 60 m x 40 m
- Adres stadionu: ul. Ernesta Pohla 1, Ruda Śląska
- Siedziba klubu: Hala sportowa MOSiR w Rudzie Śląskiej, ul. Bytomska 13
- Prezes: Jacek Dudka
Historia
Klub w 1919 roku nosił nazwę Strzała Ruda, od 1924 roku Slavia Ruda, w czasie II Wojny Światowej jako Sport Club 1910 Ruda. 28 lutego 1945 r. reaktywowano KS Slavia Ruda. 27 lutego 1949 r., po fuzji z Naprzodem Ruda klub nazwano Zakładowy Klub Sportowy Górnik Ruda. Do nazwy Slavia Ruda wrócono w 1958 roku, a po włączeniu Rudy do nowo utworzonego Miasta Ruda Śląska, tj. od 1959 r., klub funkcjonuje pod obecną nazwą.
Skład I drużyny
- Stan na koniec roku 2024. Źródło: Slavia
| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 1 | BR | |
| 12 | BR | |
| -- | BR | |
| 4 | OB | |
| 13 | OB | |
| 18 | OB | |
| 16 | OB | |
| 5 | OB | |
| 3 | OB | |
| 23 | OB | |
| 6 | OB | |
| 23 | OB | |
| 7 | PO | |
| 19 | PO | |
| 20 | PO | |
| 8 | PO | |
| 2 | PO | |
| 11 | PO | |
| 17 | PO | |
| 14 | PO | |
| 10 | NA | |
| 15 | NA | |
| 9 | NA | |
| -- | NA | |
| -- | NA |
- Stan na 24 marca 2024. Źródło: Slavia
| Nr | Poz. | Piłkarz |
|---|---|---|
| 1 | BR | |
| 12 | BR | |
| 4 | OB | |
| 13 | OB | |
| 18 | OB | |
| 16 | OB | |
| 5 | OB | |
| 3 | OB | |
| OB | ||
| 23 | OB | |
| 6 | OB | |
| OB | ||
| 7 | PO | |
| 19 | PO | |
| 20 | PO | |
| 8 | PO | |
| 2 | PO | |
| 11 | PO | |
| 17 | PO | |
| 14 | PO | |
| 10 | NA | |
| 15 | NA | |
| 9 | NA |
Sztab szkoleniowy I drużyny
Stan na 25.03.2024
- Trener - Marcin Rejmanowski
- Asystent trenera – -----------
- Kierownik drużyny – Bogusław Wardas
- Fizjoterapeuta – Andrzej Grosman
Wychowankowie Slavii
- Ernest Pohl – polski piłkarz, reprezentant Polski
- Władysław Żmuda (ur. 1939) – polski piłkarz i trener piłkarski
- Michał Koj – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy, ma za sobą występy w Pogoni Szczecin, Ruchu Chorzów oraz Górniku Zabrze.
- Marian Zalastowicz – piłkarz grający w Górniku Zabrze
Klub to matecznik dwóch wybitnych piłkarzy: Ernesta Pohla (inaczej Pola) i Władysława Żmudy. Wychowankowie Slavii mogą poszczycić się nie lada osiągnięciami. Ernest Pohl – reprezentant Polski w latach 1955–1965. Uczestnik Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku. Trzykrotny król strzelców rozgrywek I ligi (1954, 1959, 1961) oraz członek i lider Klubu 100 z dorobkiem 186 bramek. Władysław Żmuda – w 1964 r. awansował ze Śląskiem Wrocław do I ligi (z kapitańską opaską na ramieniu). Łącznie w ekstraklasie zagrał 80 razy. Pod wodzą trenera Żmudy wrocławski klub zdobył Puchar Polski oraz tytuł Mistrza Polski w 1976 roku. Prowadził takie kluby jak: Górnik Zabrze, Katowice, Widzew Łódź, Ruch Chorzów i Espérance Tunis.
Osiągnięcia
- 6. miejsce w II lidze – 1962
Przypisy
- ↑ Slavia Ruda Śląska. (pol.).
