Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego w Ałagirze

Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego
Свято-Вознесенский собор
	nr rej. 1510022000
	sobór parafialny
	; Widok ogólny
Państwo	Rosja
Republika	Osetia Północna
Miejscowość	Ałagir
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia	władykaukaska
Wezwanie	Wniebowstąpienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne	40. dzień po Passze
Historia
Data rozpoczęcia budowy	1851
Data zakończenia budowy	1853
Data poświęcenia	22 października 1853
Data zamknięcia	1927
Aktualne przeznaczenie	czynna świątynia prawosławna
Data reaktywacji	1989
Dane świątyni
Architekt	Grigorij Gagarin
Kopuła; • liczba kopuł	; 1
Liczba ikonostasów	1
Ołtarz; • liczba ołtarzy	; 1
Liczba naw	1
	Położenie na mapie Osetii Północnej Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego
	Położenie na mapie Rosji Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego
	43,0383°N 44,2225°E/43,038300 44,222500

Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego – prawosławny sobór w Ałagirze.

Budowa świątyni trwała w latach 1851–1853. Cerkiew powstała przy kolonii pracowników kopalni srebra i cynku, która dała początek miastu Ałagir. Gotowy obiekt poświęcił 22 października 1853 egzarcha Gruzji arcybiskup kartliński i kachetyński Izydor. Świątynię zaprojektował Grigorij Gagarin, ten sam autor wykonał we wnętrzu soboru pierwsze freski^[2]. W latach 1888–1890 prace przy dekoracji malarskiej wnętrza dokończył poeta i malarz osetyński Kosta Chetagurow^[2].

Sobór został zamknięty w 1927, zaś trzy lata później – zaadaptowany na muzeum. Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt w 1989, w tym samym roku został on przywrócony do użytku liturgicznego^[2].

Przypisy

↑ Strona rejestru. [dostęp 2016-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
1 2 3 Свято-Вознесенский собор г. Алагир. [dostęp 2013-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-16)].

[1] Strona rejestru. [dostęp 2016-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].

[bla-2] 1 2 3 Свято-Вознесенский собор г. Алагир. [dostęp 2013-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-16)].

[1]

[2]