Sonia Kruczek
Sonia Kruczek, po mężu Suska (ur. 19 maja 1933 w Katowicach[1], zm. 22 maja 2023[2]) – polska piłkarka ręczna, mistrzyni i reprezentantka Polski w tej dyscyplinie sportu, także medalistka mistrzostw Polski w lekkoatletyce.
Życiorys
Jej pierwszym klubem była Stal Katowice (1950-1951)[3]. Jako studentka Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie była zawodniczką AZS-AWF Warszawa (1951-1954). W 1953 zdobyła z warszawskim klubem mistrzostwo Polski w odmianie 11-osobowej. W tym samym roku wystąpiła w dwóch meczach reprezentacji Polski "jedenastek" (pierwszych meczach w historii tej drużyny)[1][4]. Poza piłką ręczną uprawiała też lekkoatletykę i narciarstwo. W 1952 zdobyła brązowy medal mistrzostw Polski seniorek w sztafecie 4 x 100 metrów[3]. Była też medalistką mistrzostw Polski juniorek w biegach narciarskich[1]. W 1954 ukończyła studia na AWF i powróciła na Górny Śląsk[1].
W kolejnych latach była zawodniczką Górnika Świętochłowice, Stali Chorzów (do 1957), AKS Chorzów (od 1958) oraz AZS Katowice (1960-1961)[1]. Ze Stalą zdobyła mistrzostwo Polski w 1955 i 1956 oraz wicemistrzostwo Polski w 1957 (w odmianie "siedmioosobowej") oraz mistrzostwo Polski w 1957 (w odmianie "jedenastoosobowej")[1], z AKS Chorzów mistrzostwo Polski w 1958 (w odmianie "jedenastoosobowej")[1].
Po zakończeniu kariery sportowej pracowała jako nauczycielka w katowickich szkołach oraz Akademii Ekonomicznej w Katowicach. W 1984 wyjechała do Niemiec, mieszkała w Dortmundie[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Władysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 584, 1238-1239
- ↑ Nekrolog Sonii Suskiej.
- 1 2 Henryk Kurzyński: Polska lekkoatletyka w latach 1945-1960. T. 1. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, październik 2014, s. 285. ISBN 978-83-64544-06-4.
- ↑ Z kart historii warszawskiej piłki ręcznej. Odcinek VII – Wielkiej zmiany ciąg dalszy 1953 – 1954