Stanisław Curyło
| Pełne imię i nazwisko |
Stanisław Jan Curyło | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 marca 1954 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
179 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Stanisław Curyło (ur. 31 marca 1954 w Krakowie) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika.
Życiorys
W 1962 roku trafił do juniorów Cracovii. Z tą drużyną zdobył mistrzostwo Krakowa juniorów. W 1970 roku zadebiutował w seniorskiej drużynie Cracovii, debiutując przeciwko Warcie Poznań. W 1973 roku zmienił klub – pierwotnie miał trafić do Wisłoki Dębica, ale po rozegraniu sparingu ze Stalą Rzeszów przeszedł do rzeszowskiego klubu. Z klubem tym wywalczył awans do I ligi oraz zdobył Puchar Polski. Po wygranym 4:1 meczu ze Skeid Fotball w Pucharze Zdobywców Pucharów otrzymał propozycję gry w Norwegii, jednak w myśl polskich przepisów (zabraniających wyjazdu piłkarzom poniżej 30 roku życia) nie otrzymał zgody na wyjazd[1]. Ogółem w Stali rozegrał 82 mecze ligowe, w których zdobył 11 goli[2]. W 1977 roku został graczem Górnika Zabrze[1]. W pierwszym sezonie w barwach Górnika jego klub spadł do II ligi, ale rok później z powrotem awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej[3]. W 1979 roku Curyło rozegrał mecz w reprezentacji Polski B przeciwko Węgrom (2:1 dla Polski), zaliczając w meczu asystę[1]. W 1982 roku został reprezentantem Ruchu Chorzów, gdzie trafił na zasadzie wolnego transferu[4]. Curyło stał się tym samym pierwszym zawodnikiem, który z Górnika Zabrze przeszedł do Ruchu[1]. W barwach Ruchu zagrał 20 meczów w I lidze[5]. Rok później został przez Jana Złomańczuka przetransferowany do Igloopolu Dębica[6]. Pod koniec kariery grał w klubach niższych lig, jak Unia Tarnów, Jadowniczanka Jadowniki, Wisłoka Dębica i Czarnovia Czarna[7].
Pełnił ponadto funkcję trenera Kamieniarza Golemki oraz juniorów Czarnovii Czarna[7][8].
Statystyki ligowe
| Sezon | Klub | Liga | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|---|
| 1970/1971 | Cracovia | 1 | 0 | |
| 1971/1972 | Cracovia | ? | ? | |
| 1972/1973 | Cracovia | ? | ? | |
| 1973/1974 | Stal Rzeszów | 16 | 0 | |
| 1974/1975 | Stal Rzeszów | 18 | 5 | |
| 1975/1976 | Stal Rzeszów | 21 | 0 | |
| 1976/1977 | Stal Rzeszów | 27 | 6 | |
| 1977/1978 | Górnik Zabrze | 7 | 1 | |
| 1978/1979 | Górnik Zabrze | 23 | 3 | |
| 1979/1980 | Górnik Zabrze | 30 | 4 | |
| 1980/1981 | Górnik Zabrze | 15 | 2 | |
| 1981/1982 (w) | Ruch Chorzów | 7 | 0 | |
| 1982/1983 | Ruch Chorzów | 10 | 0 | |
| 1983/1984 | Igloopol Dębica | ? | ? | |
| 1984/1985 | Igloopol Dębica | ? | ? | |
| 1985/1986 | Unia Tarnów | ? | ? | |
| 1986/1987 | Unia Tarnów | ? | ? | |
| 1987/1988 | Jadowniczanka Jadowniki | ? | ? | |
| 1988/1989 | Wisłoka Dębica | ? | ? | |
| 1989/1990 | Wisłoka Dębica | ? | ? |
Przypisy
- 1 2 3 4 Marek Dziechciarz: Awanse i spadki – czyli Stanisława Curyły dziwne przypadki.... [w:] gornikzabrze.pl [on-line]. 2015-09-10. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- ↑ Występy i bramki zawodników Stali w meczach ligowych i barażowych 1953 – 2016. [w:] stalrzeszow.pl [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-07)]. (pol.).
- ↑ Górnik Zabrze – sezon po sezonie. [w:] hppn.pl [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- ↑ Ruch Chorzów 1982/83. [w:] skladyfutbol.pl [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- ↑ Stanisław Curyło. [w:] 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- ↑ 1978-1997. [w:] igloopol.info [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- 1 2 Stanisław Curyło – człowiek legenda. [w:] czarnovia.net [on-line]. 2014-03-07. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).
- ↑ Kamieniarz Golemki. [w:] 90minut.pl [on-line]. [dostęp 2017-01-26]. (pol.).