Stanisław Puzyna (porucznik)
 porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Stanisław Puzyna herbu Oginiec (ur. 11 listopada 1917 w Petersburgu, zm. 3 kwietnia 1942) – porucznik polskiego dywizjonu 307 w Wielkiej Brytanii.
Życie
Był synem inżyniera komunikacji, profesora Politechniki Warszawskiej i Gdańskiej i Marii Katarzyny z Wojnicz-Sianożęckich (1892–1927). W 1937 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie[1].
Podczas II wojny światowej porucznik Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie[2]. Służył jako radioobserwator w Nocnym Dywizjonie Myśliwskim 307 „Lwowskich Puchaczy”[2]. Zginął wraz ze swoim pilotem por. Grzegorzem Bukowskim, w chwilę po starcie, w wyniku zderzenia z ziemią z nieznanych przyczyn[3]. Odznaczony pośmiertnie Medalem Lotniczym.
Pochowany na Higher Cemetery w Exeterze, w hrabstwie Devon[2][4].
Przypisy
- ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 309. ISBN 83-06-02325-0.
- 1 2 3 Personel Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii (1940-1947) tzw. Lista Krzystka, [dostęp 12.09.2023)
- ↑ Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej, 307 Dywizjon Myśliwski Nocny "Lwowski" - Straty w personelu latającym (zabici, w niewoli, czasowo zaginieni na terytorium wroga).[dostęp. 12.09.2023]
- ↑ Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej, Cmentarz Higher Cemetery w Exeter hr. Devon (Anglia) [dostęp 17.09.2023]