Stary Teatr Wielki w Łodzi

Stary Teatr Wielki w Łodzi – teatr działający w latach 1901–1920 w Łodzi przy ul. Konstantynowskiej 14 (późniejszej ul. Legionów)[1]

Historia

Budynek zaprojektował w 1901 roku Adolf Zeligson[1]. Teatr Wielki zbudowany na zamówienie Fryderyka Sellina[1] był fenomenem w przemysłowej Łodzi. Miał okazałą neorenesansową fasadę oraz największą na ziemiach polskich salę teatralną, mieszczącą 1250 widzów. Otwarto go 28 września 1901 roku, a wielką uroczystość uświetnili swoją obecnością Henryk Sienkiewicz i Henryk Siemiradzki.

Pierwszym dyrektorem teatru był Henryk Grubiński. Na scenie pierwotnie miał występować zespół polski, jednak okazało się szybko, że polscy aktorzy nie są w stanie utrzymać tak dużego gmachu i zaczęto go podnajmować innym grupom.

W 1905 został wynajęty przez Icchaka Zandberga Pod jego kuratelą, teatr działał nieprzewanie do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku. Reprezentował wówczas bogaty repertuar, sprowadzając na gościnne występy znanych, żydowskich aktorów, jak m.in: Borysa Tomaszewskiego, Davida Kesslera, Klarę Jong, Ester Rachelę Kamińska oraz Morisa Wachsmana, który po śmierci Zandberga w 1915 roku został dyrektorem teatru[2].

Budynek spłonął 20 października 1920 roku.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 Anna Rynkowska: Ulica Piotrkowska. Wyd. I. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1970, s. 174. ISBN 978-83-939822-4-0.
  2. ↑ Łódzka Scala i Teatr Wielki [online], Rzeczpospolita [dostęp 2025-01-14].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.