Stefania Mazurczak

Stefania Mazurczak
Fioletowa
Ilustracja
Stefania Mazurczak (1941-2019)
Imię i nazwisko

Stefania Mazurczak-Wieśniak

Data i miejsce urodzenia

24 stycznia 1941
Lwów

Data i miejsce śmierci

15 czerwca 2019
Szczecin

Narodowość

polska

Alma Mater

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych we Wrocławiu

Dziedzina sztuki

malarstwo grafika

Ważne dzieła
  • „Złote sny i fioletów żal”
  • „Spojrzenie po latach”
  • „Chłopiec Danuty J II”

Stefania Maria Mazurczak-Wieśniak ps. „Fioletowa” (ur. 24 stycznia 1941 we Lwowie[1], zm. 15 czerwca 2019 w Szczecinie) – polska artystka, plastyczka, malarka i graficzka, twórczyni biżuterii artystycznej i mozaik szczecińskich[2]

Życiorys

Stefania Mazurczak urodziła się podczas II wojny światowej, w rodzinie Franciszka Mazurczaka i Marceli z domu Łambucka, miała młodszą siostrę Lidię[2]. W 1946 po zakończeniu II wojny światowej cała rodzina osiedliła się w Szczecinie. Stefania po ukończeniu szkoły podstawowej rozpoczęła naukę w Liceum Plastycznym w Szczecinie, gdzie zdała maturę[2]. W 1960 podjęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu na Wydziale Ceramiki i Szkła o specjalizacji ceramika artystyczno-przemysłowa. Studiowała w pracowni malarstwa u profesor Marii Dawskiej oraz w pracowni grafiki u profesora Stanisława Dawskiego, dyplom otrzymała w 1966. Po ukończeniu studiów w 1966 powróciła do Szczecina. W 1967 została przyjęta do Związku Polskich Artystów Plastyków. Zajmowała się malarstwem sztalugowym, ściennym i grafiką użytkową. W szczecińskim środowisku artystycznym nazywana była Fioletową[3]. Jej obraz „Złote sny i fioletów żal” stanowi autoportret artystki – odniosła się w nim do swoich osobistych przeżyć, próbując na płótnie zatrzymać to co ulotne i nietrwałe, konsekwentnie stosując kolorystyczną gamę fioletów – jej znak rozpoznawczy w życiu i sztuce[4].

Stefania Mazurczak tworzyła dzieła sztuki użytkowej zdobiące budynki i inne obiekty. Przykładowo, w duecie z Andrzejem Maciejewskim zrealizowała płaskorzeźbę „Ikar” dla Portu Lotniczego w Goleniowie (1976)[3] oraz mozaikę na elewacji jednego z budynków Stoczni Szczecińskiej (1970) w postaci charakterystycznego gryfa ze śrubą okrętową, będącym logotypem stoczni, otoczonym abstrakcyjnym wielobarwnym tłem[5].

Stefania Mazurczak jest autorką malowideł ściennych wykonanych dla Hotelu „Reda” w Szczecinie (1987), Hotelu „Orbis-Continental” w Szczecinie (1990), „Otexu”, Domu Handlowego „Odzieżowiec” w Szczecinie. Realizowała także projekty graficzne dla „Odry”, „Dany”, „Gryfa”, „Rybexu”, Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu Artykułami Papierniczymi i Sportowymi, Zjednoczenia Gospodarki Rybnej, Huty Szczecin, Spółdzielni Mleczarskiej w Stargardzie, Krajowej Agencji Wydawniczej. Realizowała projekty malarskie także w Świnoujściu, Międzyzdrojach i Drawnie[3].

Jej prace zdobią ściany Urzędu Wojewódzkiego i Urzędu Miejskiego w Szczecinie, Książnicy Pomorskiej w Szczecinie, a także znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą: w Kanadzie, Japonii, Szwecji, Francji, Niemczech i Grecji.

Od 1983 projektowała i wykonywała unikatową srebrną biżuterię z kamieniami szlachetnymi, prezentowaną na licznych wystawach[6].

Stefania Mazurczak została pochowana 21 czerwca 2019 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 29C/01/13)[7].

Miała męża Stanisława Wieśniaka, olimpijczyka z Helsinek w 1972.

Wystawy indywidualne

  • 1970, 1976 – Malarstwo, „Klub 13 Muz”, Szczecin
  • 1976 – Plakat, „Klub MPiK”, Świnoujście
  • 1984 – Biżuteria unikatowa, „Galeria Sztuki”, Umea, Szwecja
  • 1986 – Malarstwo i biżuteria, „Galeria PSP”, Bydgoszcz
  • 1987 – Srebro, „Galeria Srebra”, Łódź
  • 1997 – Wystawa jubileuszowa „30-lecie pracy twórczej”, Galeria pod Bocianem, Szczecin
  • 2003 – Wystawa jubileuszowa „35-lecie pracy twórczej”, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin
  • 2008 – Malarstwo, „Galeria Kierat”, Szczecin
  • 2008 – Malarstwo i biżuteria unikatowa, „Galeria 111”, Szczecin
  • 2009 – Malarstwo, „Galeria Klatka”, Szczecin

Wystawy zbiorowe

  • 1970–1992 – Wystawy poplenerowe, „Międzynarodowe Plenery Bałtyckie”, Świnoujście
  • 1995 – Wystawa poplenerowa, „Fascynacja papierem”, Buk
  • 1998, 2001, 2002 – Wystawy poplenerowe, „Nowogardzkie Lato Filmowe”, Nowogard
  • 1999–2000 – Wystawa poplenerowa, Marianowo
  • 2000 – Wystawa poplenerowa, „Ogólnopolski Plener Sztuk Wizualnych”, Dobromierz
  • 2001 – Wystawa poplenerowa, Galeria Zameczek Rycerski, Wrocław
  • 2001 – Impresje-malarstwo, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin

Nagrody i wyróżnienia

  • 1973 – I Nagroda za plakat w „Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form” w Szczecinie
  • 1973 – I Nagroda w dziedzinie malarstwa w konkursie o tematyce łowieckiej w Szczecinie
  • 1973 – III Nagroda za projekt „Wodnik” i „Pstrąg” w konkursie Zjednoczenia Gospodarki Rybnej w Szczecinie
  • 1975 – Nagroda za najlepszy plakat roku ”Kobiecie polskiej” w Szczecinie
  • 2008 – Jej stopa została odciśnięta w Alei Gwiazd Uznanych Artystów Malarzy w Nowogardzie podczas XII Międzynarodowego Festiwalu „Lato z muzami”[8]
  • 2014 – Złota Odznaka Związku Polskich Artystów Plastyków za całokształt pracy twórczej

Przypisy

  1. Encyklopedia Szczecina. T. I (A-O). Red. Tadeusz Białecki. Uniw. Szczec. Szczecin 1999, s.596-597. ISBN 83-7241-089-5
  2. 1 2 3 Elżbieta Skórska. Stefania Mazurczak – biogram w Encyklopedii Pomorza Zachodniego pomeranica.pl (dostęp 05.02.2025)
  3. 1 2 3 Encyklopedia Szczecina. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. Tadeusz Białecki. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015, s. 568-569. ISBN 978-83-942725-0-0
  4. Galeria Jednego Obrazu: „Złote sny i fioletów żal” Stefani Mazurczak (dostęp 03.02.2025)
  5. Marcin Gigiel. To jedna z najciekawszych mozaik w Szczecinie. Zdobi postoczniowy budynek i jest nadzieja, że odzyska dawny blask (dostęp 03.02.2025)
  6. Stefania Mazurczak-Wieśniak – biżuteria, malarstwo. Wydaw. PPH ZAPOL s.j. Szczecin 2003. ISBN 83-89260-36-0
  7. Stefania Mazurczak – lokalizacja grobu na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (dostęp 05.02.2025)
  8. Małgorzata Frymus. Odciski stóp na zakończenie Lata z Muzami (dostęp 03.02.2025)

Bibliografia