Stożkówka jasnotrzonowa
.jpg) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
stożkówka jasnotrzonowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Conocybe leucopus Kühner ex Kühner & Watling Notes R. bot. Gdn Edinb. 40(3): 539 (1983) | |
Stożkówka jasnotrzonowa (Conocybe leucopus Kühner ex Kühner & Watling) – gatunek grzybów z rodziny gnojankowatych (Bolbitiaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Conocybe, Bolbitiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy opisał go w 1935 roku Robert Kühner, nadając mu nazwę Conocybe leucopoda. Była niezgodna z zasadami pisowni. W 1983 roku ten sam autor, oraz Roy Watling zmienili mu nazwę na Conocybe leucopus[1]. Synonimy[2]:
- Conocybe leucopus Kühner ex Kühner & Watling 1982
- Conocybe striatipes var. leucopus (Kühner ex Kühner & Watling) Singer & Hauskn. 1988
Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.[3]
Morfologia
Szerokość 1,5–2,6 cm, stożkowaty do wypukłego, z małym, spiczastym, brązowym garbkiem. Powierzchnia żółtawobiała, sucha, w stanie dojrzałym lekko pomarszczona. Brzeg regularny, pękający w okresie dojrzałości, bez prążków, bladożółty, skórka niełuszcząca się, brak resztek osłony[4].
Wycięte, nierówne, z blaszeczkami, rzadkie, wąskie, o szerokości 0,15–0,2 cm w środku, żółtawobrązowe do pomarańczowobrązoweych. Ostrza blaszek gładkie do falistych w pobliżu brzegu, białe[4].
Wysokość 3,1–6,3 cm, grubość 0,2–0,3 cm, rurkowaty, maczugowaty, nie ukorzeniający się, lekko zakrzywiony, pusty. Powierzchnia czysto biała, po dotknięciu brązowiejąca, oprószona, wzdłużnie prążkowana[4].
Cienki, o grubości do 0,15 cm, żółtawobiały, niezmieniający barwy po zgnieceniu lub przecięciu[4].
Brązowopomarańczowy[4].
- Cechy mikroskopowe
Bazydiospory 12–15 × 6,8–8,5 µm (Q=1,76), wydłużone elipsoidalne, z szeroką porą rostkową, grubościenne, gładkie, złocistożółte. Podstawki 15,3–24,6 × 7,6–10 µm, maczugowate, 4- zarodnikowe, cienkościenne, bezbarwne ze sterygmami o długości 1,7–3,4 µm. Nibywstawek brak. Cheilocystydy 17–22 × 3,4–7,6 (8,5) µm, w kształcie kręgli, z dobrze zróżnicowaną stożkowatą szyjką, cienkościenne, szkliste, z główką oszerokośći 2,5–4,3 µm. Pleurocystyd i pileocystyd brak. Kaulocystydy 15,3–22 × 4,3–6,8 µm, w kształcie kręgli, cienkościenne, szkliste, z główką o szerokości 3,4–5 µm[4].
Występowanie i siedlisko
W Polsce podano kilka stanowisk[5]. Naziemny grzyb saprotroficzny. W Polsce notowany pod olszami[3], w Anglii na piaszczystych lub gliniastych glebach zawierających mało lub wcale materii organicznej, w ogrodach i na poboczach ścieżek, w Indiach na odchodach krowy (jako grzyb koprofilny)[4].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2025-01-09] (ang.).
- ↑ Index Fungorum [online] [dostęp 2025-01-09] (ang.).
- 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 139, ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 3 4 5 6 7 K. Amandeep, N.S. Atri, K. Munruchi K, Diversity of species of the genus Conocybe (Bolbitiaceae, Agaricales) collected on dung from Punjab, India, „Mycosphere”, 6 (1), 2015, s. 23–24, DOI: 10.5943/mycosphere/6/1/4.
- ↑ Conocybe leucopus (stożkówka jasnotrzonowa) [online], grzyby.pl [dostęp 2025-01-09] (pol.).