Stożkówka zasłonakowata
_Singer_4104470351.jpg) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
stożkówka zasłonakowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Conocybe intrusa (Peck) Singer Sydowia 4(1-6): 133 (1950) | |
Stożkówka zasłonakowata (Conocybe intrusa (Peck) Singer) – gatunek grzybów z rodziny gnojankowatych (Bolbitiaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Conocybe, Bolbitiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy opisał go w 1896 roku Charles Horton Peck, nadając mu nazwę Cortinarius intrusus. W 1950 roku Rolf Singer przeniósł go do rodzaju Conocybe[1]. Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.[2]
Morfologia
Szerokość 25–50 mm, początkowo wypukły, potem płaski, w środku często z szerokim garbkiem lub wklęsły, częściowo pokryty próchnicą lub resztkami roślin. Brzeg często wąsko podwinięty, powierzchnia sucha, skórzasta, często dołkowana i nierówna, ochrowa z brązowawym lub czerwonym odcieniem. Brzeg często jaśniejszy[3].
Gęste, o szerokości 2–5 mm, pękate, wybrzuszone, przyrosnięte do wolnych, ochrowożółte do ochrowobrązowych. Ostrza blaszek nieznacznie jaśniejsze, mniej lub bardziej wyraźnie ząbkowane[3].
Wysokość 25–75 mm, grubość 4–12 mm, zwykle pogrubiony u nasady i na końcu, rzadko prawie jednakowej grubości lub z bulwiastą podstawą, pełny lub z małymi komorami. Powierzchnia, szczególnie w górnej połowie z podłużnymi paskami lub rowkowana, włóknista lub łuszcząca się na całej długości, biała do brudno jasnoszarobrązowej[3].
W środku kapelusza o grubości do 6 mm, biały, w trzonie włóknisty, zapach i smak niespecyficzny[3].
- Cechy mikroskopowe
Komórki skórki kapelusza okrągłe, jajowate, maczugowate, 15–40 × 12–35 µm. Podstawki 15–18 × 7–8 µm, z 4 sterygmami. Są też podstawki 2-zarodnikowe, pokryte czapeczką z cienkich, falistych strzępek[3].
Występowanie i siedlisko
Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Australii[4]. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w 1997 r. w Lasach Łochowskich[2], w późniejszych latach podano kilka następnych[5]. Grzyb saprotroficzny[2], koprofilny, rozwijający się na oborniku zmieszanym z resztkami roslinnymi[3].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2025-01-09] (ang.).
- 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 138, ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 3 4 5 6 Gerhard Zschieschang, Neue Funde von Conocybe intrusa und Conocybe antipus, „Boletus”, 1 (2), 1977, s. 27–20 [dostęp 2025-01-09] (ang.).
- ↑ Występowanie Conocybe intrusa na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2025-01-09] (ang.).
- ↑ Conocybe intrusa (stożkówka zasłonakowata) [online], grzyby.pl [dostęp 2025-01-09] (pol.).