Stronnictwo Narodowych Monarchistów

Stronnictwo Narodowych Monarchistów – nacjonalistyczne ugrupowanie monarchistyczne w II Rzeczypospolitej. Środowisko "narodowych-monarchistów" uformowało się wokół pisma "Stalowy Miecz" wydawane od marca 1936 r. pod redakcją Bolesława Kwelli i Romana Cieślaka. W 1937 r. grupa "Stalowego Miecza", występująca dotąd pod szyldem Frontu Nacjonalistycznego utworzyła SNM. Organem ugrupowania stało się pismo "Monarchia Narodowa", wydawane od lipca 1938 r. przez Edwarda hr. Saryusza-Stokowskiego i Władysława hr. Tyszkiewicza. Program SNM "Bóg, Naród i Król" głosił tradycjonalistyczny monarchizm, katolicyzm, nacjonalizm o rasistowskim zabarwieniu, korporacjonizm i imperializm (pod szyldem unii dynastycznej Polski, Czech, Węgier, Litwy, Łotwy i Estonii). SNM pozostawało skonfliktowane zarówno ze środowiskami konserwatywno-monarchistycznymi („Głos Monarchisty” Leszka Gembarzewskiego) jak narodowo-radykalnymi.[1]

Przypisy

  1. ↑ Jarosław Tomasiewicz: W poszukiwaniu nowego ładu. Tendencje antyliberalne, autorytarne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej i społecznej lat 30. XX w.: piłsudczycy i inni. Katowice: Wyd. UŚ, 2021, s. 218-222. ISBN 978-83-226-4039-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.