Sułtanka amerykańska

Sułtanka amerykańska
Porphyrio martinica[1]
(Linnaeus, 1766)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

żurawiowe

Rodzina

chruściele

Podrodzina

łyski

Rodzaj

Porphyrio

Gatunek

sułtanka amerykańska

Synonimy
  • Fulica martinica Linnaeus, 1766[2]
  • Gallinula martinica (Linnaeus, 1766)[3]
  • Porphyrula martinica (Linnaeus, 1766)[1]
  • Porphyrio martinicus (Linnaeus, 1766)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     występuje przez cały rok

     zimowiska

Sułtanka amerykańska[5] (Porphyrio martinica) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Nie wyróżnia się podgatunków[2][6].

Sułtanka amerykańska – bagna Everglades (USA)
Morfologia
Długość ciała 27–36 cm, rozpiętość skrzydeł 50–55 cm. Masa ciała: samce 203–305 g, samice 142–291 g[2].
U obu płci głowa, szyja oraz spód ciała ciemnopurpurowe, przechodzące w kolor niebieski do brązowozielonego na plecach i skrzydłach. Pokrywy podogonowe białe. Dziób czerwony z żółtym końcem i jasnoniebieską płytką czołową. Nogi żółte z długimi palcami. Palce może rozkładać, co pomaga w chodzeniu po pływającej roślinności. Podczas lotu nogi zwisają bezwładnie.
Zasięg, środowisko
Rzadko występuje na słodkowodnych mokradłach południowej części Ameryki Północnej i Karaibów do środkowej części Ameryki Południowej (aż po północną Argentynę). Północne populacje wędrowne, zimują w tropikalnych i subtropikalnych rejonach zasięgu występowania.
Zachowanie
Zobaczyć ją można wraz z kokoszkami i łyskami, lecz najczęściej pozostaje ukryta wśród roślinności.
Wyprowadza jeden lęg w sezonie. W zniesieniu zwykle 6–8 jaj, ich inkubacja trwa 20–23 dni. Pisklęta pokryte są czarnym puchem, są w stanie opuścić gniazdo już w pierwszym dniu po wykluciu. Ich karmieniem zajmują się oboje rodzice[7].
Status
IUCN uznaje sułtankę amerykańską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[4]. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność światowej populacji lęgowej na około 370 tysięcy osobników[7]. Globalny trend liczebności uznawany jest za spadkowy[4][7].

Przypisy

  1. 1 2 3 Porphyrio martinica, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 198–199. ISBN 84-87334-20-2. (ang.).
  3. D. Lepage, Purple Gallinule Porphyrio martinica, [w:] Avibase [online] [dostęp 2025-02-14] (ang.).
  4. 1 2 3 Porphyrio martinica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  5. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Leach, 1820 - chruściele - Rails and coots (wersja: 2024-01-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-02-14].
  6. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Flufftails, finfoots, rails, trumpeters, cranes, limpkin. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-27]. (ang.).
  7. 1 2 3 Purple Gallinule Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-09-22]. (ang.).

Bibliografia

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne