Surzynówka
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
816 m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Stryszawa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu suskiego ![]() | |
Surzynówka (816 m) – szczyt w Paśmie Jałowieckim, znajdujący się po północno-zachodniej stronie przełęczy Przysłop[1]. Pasmo to w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Makowskiego[2], w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego[3], a w najszerszym ujęciu do Beskidu Żywieckiego[4].
Surzynówka jest najwyższym szczytem jednego z bocznych grzbietów Pasma Jałowieckiego[5]. Grzbiet ten opada w północno-zachodnim kierunku do Stryszawki w Stryszawie i oddziela dolinę potoku Hucisko od doliny potoku Czerna. Surzynówka jest porośnięta lasem, ale na przełęczy między sąsiednią Magurką ciągną się pola i zabudowania osiedli Suchej Beskidzkiej i Przysłopu[6].
Surzynówka znajduje się w granicach miejscowości Stryszawa w powiecie suskim, w województwie małopolskim[6]. Tuż pod szczytem, po jego północnej stronie, znajduje się duży Ośrodek Konferencyjno-Wypoczynkowy „Beskidzki Raj”, karczma „Beskidzki Raj”, mini-ZOO oraz stalowa, 6-kondygnacyjna wieża widokowa (wstęp płatny).

Nazwę Surzynówka podają mapy Geoportalu bazujące na państwowym rejestrze nazw geograficznych[6][5]. Według Aleksego Siemionowa jednak prawidłowa nazwa szczytu to Surzynów Groń, takiej nazwy używa bowiem miejscowa ludność i taką nazwę zatwierdziła Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w 1981 r. Na austriackich mapach występowała błędna nazwa Susinów, a nazwę Surzynówka wprowadziły mapy PPWK i WIG[7].
Przypisy
- ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3.
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 330–333, ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ J. Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s. 143–170.
- ↑ Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 11, ISBN 978-83-62460-30-4.
- 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-03-13].
- 1 2 3 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-03-13].
- ↑ Aleksy Siemionow, Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 363.
_location_map.png)


