Syberyjski Okręg Wojskowy (Federacja Rosyjska)

Syberyjski Okręg Wojskowy
Сибирский военный округ
Ilustracja
Emblemat Syberyjskiego Okręgu Wojskowego
Historia
Państwo

 ZSRR
 Rosja (od 1991)

Tradycje
Kontynuacja

wszedł w skład Wschodniego i Centralnego Okręgu Wojskowego (2010

Organizacja
Dyslokacja

Czyta

Podległość

Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych FR

Syberyjski Okręg Wojskowy (ros. Сибирский военный округ) – dawna jednostka administracyjno-wojskowa Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, obejmująca całość obiektów militarnych - w tym jednostki wojskowe, zakłady przemysłu zbrojeniowego, jednostki paramilitarne - stacjonujących we wschodniej części FR w okresie 1991–2010.

Okręg obejmował powierzchnię ponad 5 mln km², liczył około 50 tys. żołnierzy, nominalnie posiadał na uzbrojeniu: 10000 czołgów (w tej liczbie do 4000 T-64 i 300 T-55), 6000-6300 innych wozów bojowych, 36 wyrzutni rakietowych „Toczka”. 2600-4300 zestawów artyleryjskich[1]. 1 grudnia 2010 jednostki SOW weszły w skład Wschodniego i Centralnego Okręgu Wojskowego[2].

Struktura organizacyjna

W 2009[3]
Nazwa jednostki Garnizon
5 Gwardyjska Dońsko-Budapesztańska Brygada Pancerna Stacja Dywizjonnaja;
32 Leningradzko-Pawłowska Brygada Zmotoryzowana Szyłowo;
35 Gwardyjska Wolgogradzko-Kijowska BZmot Alejsk;
36 Gwardyjska Łozowska BZmot Borzja;
37 Gwardyjska Tacyńska BZmot Kjahta;
74 Gwardyjska Zwienogrodzko-Berlińska BZmot Jurga;
103 Baza Sprzętu i Uzbrojenia (formowana 84 BZmot) Szyłowo
104 BSiU, na bazie formowana 85 BZmot Alejsk
187 BSiU, (86 Siwaszycko-Szczecińska BZmot) Niżnieudynsk
225 BSiU (29 Samodzielna BZmot) Jasnaja
227 BSiU, (87 BZmot) Stacja Dywizjonnaja
11 Brygada Desantowo-Szturmowa Sosonowy Bór/Ułan Ude;
212 Okręgowe Centrum Szkolenia Młodszych Specjalistów Czyta (Piesczanka);
24 Brygada SpecNaz Ułan Ude;
103 Brygada Rakiet Operacyjno-Taktycznych[a] Ułan Ude;
200 Brygada Artylerii/36Armii Drowjannaja;
120 Brygada Artylerii Szelechow;
232 Brygada Artylerii Rakietowej Szelechow;
7018 BSiU Drowjannaja;
7019 Praska BSiU Szelehow;
349 Baza Sprzętu Topczycha;
101 Hingańska Brygada Łączności Czyta;
50 Brygada Łączności.

Dowódcy okręgu

  • gen. płk Wiktor Kopyłow (1991–97),
  • gen. płk Grigorij Kasperowicz (1997–98),
  • gen. płk Nikołaj Kormilcew (1998–2001),
  • gen. armii Władimir Bołdyriew (2001–2002),
  • gen. armii Nikołaj Makarow (od 2002)[5]

Uwagi

  1. ↑ W czerwcu 2015 przezbrojono 103 Brygadę Rakietową w Ulan Ude w rakiety Iskander[4].

Przypisy

Bibliografia

  • Marek Depczyński: Rosyjskie siły zbrojne: od Milutina do Putina. Warszawa: Bellona SA, 2015. ISBN 978-83-11-13505-5.
  • Tomasz Grabowski: Rosyjska siła. Siły Zbrojne i główne problemy polityki obronnej Federacji Rosyjskiej w latach 1991-2010. Częstochowa: Instytut Geopolityki, 2011. ISBN 978-83-61294-52-8.
  • Grzegorz Pazura, Współczesne konwencjonalne siły zbrojne Federacji Rosyjskiej, UMCS, Lublin 2010.
  • Stanisław Zarychta: Broń jądrowa w kształtowaniu bezpieczeństwa 1945–2015. Warszawa: Bellona SA, 2016. ISBN 978-83-11-14235-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.