Szyja (półwysep)

Szyja
{{{alt grafiki}}}
Fragment półwyspu
Państwo

 Polska

Miejscowości

Bnin

Wydarzenia historyczne

istnienie grodzisk

Rodzaj obiektu

półwysep

Położenie na mapie Kórnika
Mapa konturowa Kórnika, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Szyja”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Szyja”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Szyja”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Szyja”
Położenie na mapie gminy Kórnik
Mapa konturowa gminy Kórnik, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Szyja”
Ziemia52°13′36,5722″N 17°06′05,6509″E/52,226826 17,101570

Szyja – półwysep, wcinający się głęboko w wody Jeziora Bnińskiego w Bninie (Kórnik). Jest południową częścią końcową wysokiego wzniesienia w rejonie Bnina.

U nasady półwyspu znajduje się stary cmentarz bniński, na którym usytuowany jest zbiorowy grób ośmiu poległych w latach 1919–1920 Polaków (powstanie wielkopolskie). Sam półwysep mieści natomiast następujące zabytki archeologiczne:

  • pozostałości osady kultury łużyckiej, która istniała od VIII do przełomu VI/V w. p.n.e[1].
  • grodzisko pierścieniowe założone około roku 960, funkcjonujące do lat 30. XI wieku, ufortyfikowane drewniano-ziemnym wałem o wysokości 7-10 metrów, posiadające majdan o wymiarach 60m x 35m
  • około roku 1200 grodzisko odbudowano w podobnej formie poszerzając majdan do 75m x 52m
  • grodzisko stożkowe z XIII wieku, powstałe w wyniku renowacji grodu prawdopodobnie w roku 1233, uznaje się je za wczesnośredniowieczny gród kasztelański
    • w 2 ćwierci XIII wieku na północnym przedpolu warowni wzniesiono strażnicę w formie kopca drewniano-ziemnego z budowlą palisadową na szczycie[2]

Półwysep Szyja był więc najstarszym obszarem osadniczym w rejonie Kórnika. Został ostatecznie opuszczony na przełomie XIII/XIV w., z powodu podniesienia się poziomu wody w tym rejonie, jednak dał początek miejskiemu założeniu Bnina[1].

Dostęp do grodzisk, od strony bnińskiego rynku, stanowi ulica Cmentarna.

Przypisy

  1. 1 2 Marta Machowska, Joanna Wałkowska (red.): Ewangelicy w gminie Kórnik. Pamięć społeczna i dziedzictwo kulturowe. Poznań: Fundacja Hereditas Culturalis, 2015.
  2. ↑ Kara Michał, Przybył Maciej. Wczesnośredniowieczne grodzisko wklęsłe w Bninie koło Poznania w świetle dotychczasowych ustaleń dendrochronologicznych. „Folia Praehistorica Posnaniensia”, s. 5, 2003. ISSN 0239-8524. (pol.).

Bibliografia

  • praca zbiorowa, Słownik krajoznawczy Wielkopolski, PWN, Warszawa-Poznań, 1992, s.123, ISBN 83-01-10630-1
  • Gmina Kórnik - program ochrony środowiska dla Gminy Kórnik, załącznik do Uchwały Rady Miejskiej w Kórniku z dnia 27.4.2005
  • Powiat poznański - mapa 1:90.000, wyd. TopMapa, Poznań, 2009, ISBN 978-83-7445-029-4

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.