Tadeusz Kobyliński (1914–1961)

Tadeusz Kobyliński

Hiena, Banaszkiewicz

porucznik
Data i miejsce urodzenia	16 września 1914 Ostrołęka
Data i miejsce śmierci	11 listopada 1961 Londyn
Przebieg służby
Lata służby	1939–1944
Siły zbrojne	Polskie Siły Zbrojne Armia Krajowa
Jednostki	1 Dywizja Grenadierów
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa
Odznaczenia

Tadeusz Kobyliński ps. Hiena, Banaszkiewicz, przybrane nazwisko: Tadeusz Kołakowski (ur. 16 września 1914 w Ostrołęce, zm. 11 listopada 1961 w Londynie) – polski oficer służb specjalnych (VI Oddział Sztabu Naczelnego Wodza), cichociemny.

Do 1939 roku służył w Policji Państwowej. W 1940 roku był żołnierzem 1 Dywizji Grenadierów. Następnie pracował w polskim wywiadzie na terenie Francji, Hiszpanii i Portugalii^[1]. 26 czerwca^[1] 1943 roku został zaprzysiężony jako żołnierz AK przez płk. Michała Protasewicza (szef Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza). Na początku lipca 1943 roku przebywał na Gibraltarze. Był świadkiem katastrofy gibraltarskiej. W kwietniu 1944 roku został przerzucony na terytorium okupowanej Polski. Pracował w wywiadzie AK^[2].

W 1945 ponoć dowodził grupą (miał wtedy stopień porucznika), która miała uwolnić rzekomo przetrzymywaną w wilii NKWD pod Moskwą córkę generała Władysława Sikorskiego – Zofię Leśniowską. Potem udał się do Ankony i później służył w wojsku brytyjskim^[3][4]. Zmarł 11 listopada 1961 roku w Londynie, pochowany na cmentarzu Gunnersbury.

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
• Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami
• Krzyż Wojenny 1939–1945^[1]

We wsi Grabów nad Pilicą, gdzie znajdował się rejon zrzutu cichociemnych, w tym Tadeusza Kobylińskiego, odsłonięto pomnik w postaci głazu z tablicą upamiętniającą operację „Weller 7”.

• Biogram na stronie elitadywersji.org