Teofil Lorkiewicz

Teofil Lorkiewicz

Obelisk Teofila Lorkiewicza w Toruniu
Data i miejsce urodzenia	1 marca 1885 Pobiedziska
Data i miejsce śmierci	sierpień 1944 Warszawa
Zawód, zajęcie	leśnik

Teofil Lorkiewicz (ur. 1 marca 1885 w Pobiedziskach, zm. w sierpniu 1944 w Warszawie^[1]) – polski leśnik.

Do gimnazjum uczęszczał w Gnieźnie, gdzie od 1903 należał do polskiej patriotycznej organizacji Towarzystwo Tomasza Zana, za co relegowano go ze szkoły w 1906, bez umożliwienia zdania egzaminu maturalnego. W tej sytuacji postanowił studiować od 1907 leśnictwo w Akademii Leśnej (Königliche-Sächsische Forstakademie) w Tharandt, kończąc tam naukę w 1910^[2]. W następnych latach, aż do 1919, pracował w różnych prywatnych lasach: w 1911 w rejonie Czerniejewa, gdzie odbywał praktykę, potem w Chlewiskach, a tuż przed wybuchem I wojny światowej powrócił do pracy w Wielkopolsce. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę mianowano go dyrektorem okręgowym lasów państwowych w Gdańsku, a po likwidacji tego okręgu w 1924, objął posadę dyrektora okręgowego Lasów Państwowych w Toruniu^[3], kierując jednostką do 1932, gdy zaangażowano go na analogicznym stanowisku w Poznaniu, na którym pracował do 1939^[4]. W trakcie kampanii wrześniowej przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kasjer w drogerii i w spółce zajmującej się handlem drewnem. Jednocześnie zaangażował się w działalność niepodległościową, w efekcie czego w 1941 powierzono mu kierowanie sprawami gospodarki leśnej w podziemnej Delegaturze Rządu na Kraj. Na tym stanowisku zorganizował Radę Główną Leśnictwa i podporządkowaną jej rozbudowaną sieć leśników w całym kraju. Struktura ta zajmowała się m.in. dezorganizowaniem niemieckich planów pozyskiwania drewna na terenach okupowanych, dokumentacją zniszczeń wyrządzanych w lasach przez Niemców i pomocą leśnikom^[5]. Po wybuchu powstania warszawskiego aresztowany 3 VIII przez siły okupanta i wkrótce potem zamordowany^[6].

Nazwiskiem Lorkiewicza nazwano w 2010 rondo w Toruniu. W 2015 odsłonięto dwa pomniki upamiętniające T. Lorkiewicza: głaz z tablicą w Czerniejewie oraz obelisk przed siedzibą Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu^[7], który to budynek powstał staraniem Lorkiewicza w roku 1930^[8].

• Chrzanowski T., 2024: Teofil Lorkiewicz, dyrektor Lasów Państwowych. Przyroda Polska, 11, s. 4-6.