Teresa Jędrzejewska-Ścibak
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor | |
| Specjalność: inżynieria środowiska (wentylacja i klimatyzacja – jakość powietrza wewnętrznego, oszczędność energii) | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Uczelnia | |
| Okres zatrudn. |
1955–2007 |
| Odznaczenia | |
   | |
Teresa Jędrzejewska-Ścibak (ur. 5 października 1934 w Warszawie[1], zm. 7 sierpnia 2014[2] tamże) – polska inżynierka z zakresu inżynierii środowiska, nauczycielka akademicka.
Życiorys
Była jedyna córką chemiczki i konserwatorki zabytków Hanny Jędrzejewskiej z Jabłczyńskich oraz fotografika Edwarda Jędrzejewskiego[3].
W 1956 skończyła studia na Wydziale Inżynierii Sanitarnej Politechnice Warszawskiej[2]. Pracowała na tej uczelni od 1955 kolejno jako zastępczyni asystenta, asystentka, starsza asystentka, adiuntka, docentka[1], profesorka uczelni (1995)[2]. Profesurę zwyczajną uzyskała w 1999[2]. W latach 1973–1975 i 1984–1990 pełniła funkcję Prodziekana ds. Naukowych Politechniki Warszawskiej[4]. W latach 1975–1983 (z roczną przerwą) była Wicedyrektorką Instytutu Ogrzewnictwa i Wentylacji[2]. Pełniła też funkcję Kierowniczki Zakładu Wentylacji i Klimatyzacji[4] (1991–1994)[2].
Od 1984 należała, jako członkini z wyboru (1984–2008), do Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN (Sekcja Ogrzewnictwa i Wentylacji oraz Fizyki Budowli, w latach 1983–1984 oraz 1999–2002 była wiceprzewodniczącą sekcji)[2]. Od 1991 była członkinią International Institute of Refrigeration w Paryżu (komisja zajmująca się klimatyzacją)[1]. W latach 1993–1999 była delegatką Polski do tej instytucji (komisja E-1)[2]. Należała do International Society of Built Enviroment[1]. W latach 1995–2002 była członkinią rady tej organizacji[2]. Należała do rady naukowej Centralnego Instytutu Ochrony Pracy, Instytutu Techniki Budowlanej oraz Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Techniki Instalacyjnej. Uczestniczyła w pracach i od 1994 była przewodniczącą Normalizacyjnej Komisji Problemowej ds. Jakości Powietrza Wnętrz[1]. W latach 1991–1995 współpracowała z International Conseil for Building Research Studies and Documentation „CIB NATO – Commitee” on the Challenges of Modern Society. Była członkinią-założycielką Stowarzyszenia Polska Wentylacja. Należała do Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych[2].
Naukowo zajmowała się wentylacją, klimatyzacją, kreacją jakości powietrza w pomieszczeniach, racjonalizacją wykorzystania energii. Popularyzowała te zagadnienia, m.in. organizując konferencje i publikując[1].
Została odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej[4], Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Dostała nagrodę ministerialną (1973) i wielokrotnie nagrody uczelniane[1].
W 2004 przekazała w darze dla Muzeum Narodowego w Warszawie spuściznę matki opracowaną przez jej współpracownice Z. Wąsowską i A. Szczepańską[3].
Od 2007 przebywała na emeryturze[2].
Pochowano ją na Cmentarzu Powązkowskim (K-3-27)[4] z rodzicami[5].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Janusz Kapuścik, Marek Halawa, Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, Warszawa 1999, s. 200, ISBN 978-83-905295-6-1 [dostęp 2025-03-20].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Profil osoby – Teresa Jędrzejewska-Ścibak – Politechnika Warszawska [online], repo.pw.edu.pl [dostęp 2025-03-20].
- 1 2 Jerzy Paprocki, Kalendarium Chemików – Polskich i Europejskich: JĘDRZEJEWSKA Hanna (1906–2002), „Chemik”, 70 (4), 2016, s. 2 [dostęp 2025-03-20].
- 1 2 3 4 Pozostaną w naszej pamięci / Kultura i Tradycja / Biuletyn PW - Biuletyn PW [online], www.biuletyn.pw.edu.pl [dostęp 2025-03-20].
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: EDWARD JĘDRZEJEWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-07].