Tom Niinimäki

Niinimäki rozpoczął treningi kickboxingu w wieku 15 lat, a mieszanych sztuk walki w wieku 19 lat^[3][2]. Zadebiutował w zawodowym MMA w październiku 2002 roku w rodzinnej Finlandii. W ciągu pierwszych dwóch lat zawodów osiągnął imponujący wynik 9-2, a wszystkie zwycięstwa, oprócz jednego, odniósł przez poddanie lub TKO^[1].

Począwszy od 2005 roku przechodził trudny okres w karierze, przegrywając trzy walki z rzędu. Po kolejnym zwycięstwie w 2007 roku wycofał się z rywalizacji, mówiąc, że „stracił zapał” do rywalizacji^[2].

Po dwuipółletniej przerwie powrócił do sportu w lutym 2010 roku. Od czasu powrotu nie przegrał ani razu i utrzymał passę 11 wygranych walk, zanim podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship^[4].

Niinimäki zadebiutował dla amerykańskiej organizacji w walce z Rani Yahya 30 listopada 2013 roku na gali The Ultimate Fighter 18 Finale^[5]. Wygrał walkę przez niejednogłośną decyzję^[6].

31 maja 2014 roku na UFC Fight Night 41 miał zmierzyć się z Thiago Tavaresem^[7], jednak 14 maja Tavares wycofał się z walki z powodu kontuzji uda i został zastąpiony przez Niklasa Bäckströma^[8]. Niinimäki przegrał walkę w pierwszej rundzie przez poddanie^[9].

23 sierpnia 2014 roku na UFC Fight Night 49 zawalczył z Chasem Skellym^[10]. Przegrał walkę przez poddanie w pierwszej rundzie^[11].

7 listopada 2014 roku ogłosił, że podpisał nowy kontrakt na cztery walki z UFC^[12].

W kolejnej walce miał zmierzyć się z Ronym Jasonem w dniu 20 grudnia 2014 roku na UFC Fight Night 58^[13]. W późniejszym czasie Jason wycofał się z walki i został zastąpiony przez debiutującego w organizacji Renato Moicano^[14]. Niinimäki przegrał walkę przez poddanie w drugiej rundzie^[15].

27 stycznia 2015 roku portal MMAFighting.com poinformował, że Niinimäki został zwolniony z kontraktu z UFC wraz z czterema innymi zawodnikami^[16].

Pod koniec kwietnia 2016 roku został ogłoszony jednym z zawodników, którzy podpisali kontrakt z nową europejską organizacją European Fighting Challenge. Jego rywalem na pierwszej edycji tej gali był Amerykanin, Jonathan Brookins^[17][18]. Zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów^[19].

• TurkuFight
  • 2010: Mistrz TurkuFight w wadze piórkowej
• Cage
  • 2010-2013: Mistrz Cage w wadze piórkowej
• Nordic MMA Awards - MMAviking.com
  • 2013: Zawodnik roku^[21]

• Międzynarodowa Federacja Zapaśnicza
  • 2010: European Championships Combat Grappling (155 lbs) – 1. miejsce^[2]
  • 2010: European Championships Grappling No Gi (155 lbs) – 3. miejsce^[2]
  • 2011: European Championships Grappling No Gi (155 lbs) – 1. miejsce^[2]
  • 2011: European Championships Grappling No Gi (165 lbs) – 3. miejsce^[2]