Tomasz Balbus
.jpg) Tomasz Balbus (2023) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia Polski i powszechna XX w.[1] | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
13 marca 2002[1] |
| Habilitacja |
16 grudnia 2009[1] |
| Odznaczenia | |
 | |
Tomasz Balbus (ur. 1970) – polski historyk, dr hab. nauk humanistycznych, profesor uczelni Wydziału Studiów Stosowanych Dolnośląskiej Szkoły Wyższej[1][2].
Życiorys
Urodził się w 1970[3]. Studiował historię na Uniwersytecie Wrocławskim[2], 13 marca 2002 obronił pracę doktorską Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” (WiN) na Śląsku w latach 1945–1948 w świetle źródeł własnych i materiałów aparatu represji, 16 grudnia 2009 habilitował się na podstawie pracy zatytułowanej „Jurandowcy”. Powstańcy wileńscy 1944. Historia i życie codzienne 1 Brygady Wileńskiej Armii Krajowej[1][2].
Pracował w Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, oraz był profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Bezpieczeństwa i Spraw Międzynarodowych na Wydziale Nauk Społecznych i Dziennikarstwa Dolnośląskiej Szkoły Wyższej[1].
Jest profesorem uczelni na Wydziale Studiów Stosowanych Dolnośląskiej Szkoły Wyższej[1].
Został naczelnikiem Oddziałowego Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu[4].
Odznaczenie
- Brązowy Krzyż Zasługi (2009)[5]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Dr hab. Tomasz Balbus, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-02-22].
- 1 2 3 dr hab. Tomasz Balbus. ipn.gov.pl. [dostęp 2023-02-22].
- ↑ Tomasz Balbus. „Ostatni kapitanowie”. Epilog Komendy Obszaru Lwowskiego „Nie” ewakuowanej na ziemie zachodnie Polski. „Pamięć i Sprawiedliwość”. Nr 2, s. 177, 2002.
- ↑ Oddziałowe Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu. ipn.gov.pl. [dostęp 2023-11-26].
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 28, poz. 317.