Touch (manga)

Powstały trzy filmy kompilacyjne przedstawiające skróconą wersję serialu telewizyjnego. Pierwszy z nich, zatytułowany Touch: Sebangō no mai Ace (jap. タッチ 背番号のないエース), został wydany w Japonii 12 kwietnia 1986 jako podwójny seans z filmem Take It Easy. Za dystrybucję odpowiadało Tōhō. Reżyserem był Gisaburō Sugii, scenariusz napisali Yūjin Harada, Satoshi Namiki i Sugii, a muzykę skomponował Hiroaki Serizawa. Motywem przewodnim jest „Sebangō no nai Ace” (jap. 背番号のないエース), końcowym zaś „Glass no teenage” (jap. ガラスの青春). Oba utwory zostały zaśpiewane przez duet popowy Rough & Ready i skomponowane przez Serizawę^[33].

Drugi film, Touch 2: Sayonara no okurimono (jap. タッチ2 さよならの贈り物), został wydany przez Tōhō 13 grudnia 1986 jako podwójny seans z filmem Koisuru onnatachi. Za reżyserię odpowiadał Hiroko Tokita, scenariusz napisała Tomoko Konbaru, a muzykę skomponował Hiroaki Serizawa. Motywem przewodnim jest „Sayonara no okurimono” (jap. さよならの贈り物), natomiast końcowym „Kishibe no Photograph” (jap. 岸辺のフォトグラフ). Oba utwory wykonuje zespół Bread & Butter^[34].

Ostatni film z trylogii, Touch 3: Kimi ga tōri sugita ato ni (jap. タッチ3 君が通り過ぎたあとに -DON'T PASS ME BY-), został wydany w japońskich kinach przez Tōhō 11 kwietnia 1987 jako podwójny seans z filmem Itoshi no Eri. Film został wyreżyserowany przez Gisaburō Sugiiego, a scenariusz napisali Yumiko Takahashi i Sugii. Muzykę skomponował Hiroaki Serizawa. Motywem przewodnim jest „Kimi ga tōri sugita ato ni -Don’t Pass Me By-” (jap. 君が通り過ぎたあとに -Don’t Pass Me By-), natomiast końcowym „For the Brand-New Dream”. Oba utwory zostały wykonane przez zespół The Alfee^[35].

Wyprodukowano dwa odcinki specjalne, będące kontynuacją serialu telewizyjnego. Pierwszy, Touch: Miss Lonely Yesterday – Are kara, kimi wa... (jap. タッチ Miss Lonely Yesterday あれから君は…), został wyemitowany w ramach bloku Friday Roadshow na kanale Nippon TV 11 grudnia 1998. Za reżyserię i scenorysy odpowiadał Akinori Nagaoka, scenariusz napisała Tomoko Konparu, a muzykę ponownie skomponował Serizawa. Motywem otwierającym było „Touch (Friday Night Version)” (jap. タッチ（フライデーナイト・バージョン）) w wykonaniu Natsumi Sawai i Quick-Times, natomiast końcowym „Hi Hi High” autorstwa Sachiko Kumagai^[36].

Drugi odcinek specjalny, Touch: Cross Road – Kaze no yukue (jap. タッチ CROSS ROAD〜風のゆくえ〜), został wyemitowany w tym samym bloku 9 lutego 2001. Reżyserem ponownie był Nagaoka, scenariusz napisali Konparu i Sugii, a muzykę skomponował Serizawa. Piosenkę przewodnią, „Kaze no yukue” (jap. 風のゆくえ), wykonał Satoru Sakamoto, najbardziej znany jako producent grupy Dorothy Little Happy^[37].

1 czerwca 1987 na antenie Fuji TV wyemitowano TV dramę, będącą 84-minutowym odcinkiem specjalnym. Za reżyserię odpowiadał Yoshiharu Ueki, a za scenariusz Satoshi Kurumi^[38].

10 września 2005 premierę miał film live action. Za reżyserię na podstawie scenariusza Yukiko Yamamuro odpowiadał Isshin Inudō. Keita Saitō wcielił się w rolę Kazuyi Uesugiego, Masami Nagasawa zagrała Minami Asakurę, a Shōta Saitō wystąpił jako Tatsuya Uesugi^[39].