Traganek długokwiatowy
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
traganek długokwiatowy | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Astragalus onobrychis L. Sp. pl. 2:760. 1753 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Traganek długokwiatowy (Astragalus onobrychis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych. Występuje w Europie, umiarkowanej części Azji i północnej Afryce[3]. W Polsce rośnie na Wyżynie Lubelsko-Lwowskiej[4].
Morfologia

.jpg)

- Łodyga
- Szarowłosista, do 60 cm wysokości. Włosy przytwierdzone w środku; krótszy koniec zwrócony w dół, dłuższy - w górę.
- Liście
- Pierzaste, szarowłosiste, złożone z 8-16 par podługowatych lub równowąskich listków.
- Kwiaty
- Motylkowe, prawie siedzące, purpurowoniebieskie, długości około 2 cm, zebrane w 10-20-kwiatowy, zbity kwiatostan. Kielich przylegająco czarnowłosisty. Korona kwiatu około 3 razy dłuższa od kielicha. Żagielek wydłużony, około 2 razy dłuższy od skrzydełek[5].
- Owoc
- Przylegająco owłosiony strąk.
Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Rośnie na murawach kserotermicznych. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Gatunek charakterystyczny rzędu Festucetalia valesiacae[6].
Zagrożenia i ochrona
Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii EN (zagrożony)[7].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-01-25] (ang.).
- ↑ Astragalus onobrychis na Germplasm Resources Information Network (GRIN) [dostęp 2014-01-25].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
- ↑ Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
- African Plant Database ID: 145977
- BioLib: 39924
- EoL: 703082
- EUNIS: 172386
- Flora of North America: 242442434
- FloraWeb: 726
- GBIF: 5342618
- iNaturalist: 361305
- IPNI: 478980-1
- ITIS: 820196
- NCBI: 1091133
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): ild-7615
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:478980-1
- Tela Botanica: 8131
- USDA PLANTS: ASON3
- IRMNG: 11354024
- CoL: 5W7QY
